Op missie om de Kerk een Amazonegezicht te geven

Geplaatst door

Preek van Mgr. Karel Choennie tijdens de openingsmis van de 19e Conference on Theology in the Caribbean Today (CTCT) op maandag 11 juni 2018 in de kathedrale basiliek.

Beste broeders en zusters,

Voor en met de mensen
Het Vaticaan heeft kort geleden het voorbereidende document gepubliceerd voor de buitengewone bisschoppensynode over het Amazonegebied, welke gehouden wordt in oktober 2019. Het thema van de synode is Nieuwe wegen voor de Kerk en voor een integrale ecologie.
Er moeten nieuwe wegen gezocht worden voor evangelisatie van en met de mensen van God die in het Amazonegebied leven: bewoners van gemeenschappen, rurale gebieden en grote metropolen, mensen die leven aan de oevers van rivieren, migranten en ontheemden, en vooral met en voor de inheemse volken.

Tamusi
De paus wijst de inheemse volken een belangrijke rol toe. Dit is waarom ik begin met een mythe verteld door een lokale inheemse stam.
Het verhaal gaat dat heel lang geleden, niemand weet hoe lang geleden, de inheemsen werden geschapen door Tamusi. De glans van Tamusi was helderder dan de zon en zo weet niemand hoe hij eruit zag. Nadat Tamusi de inheemsen op aarde had gezet, woonden zij in vrede. Ze werden nooit ziek, ze stierven niet en ze woonden in vriendschap met alle dieren. Geen muskiet stak hen, geen jaguar viel hen aan. Er was voedsel in overvloed. De inheemsen waren wijs en voerden geen oorlog. Dit gaf Tamusi enorm veel plezier.
Op een dag stuurde Tamusi een bericht naar de inheemsen waarin hij aangaf dat hij hen wilde bezoeken. Hij zou neerdalen op aarde vanaf een gouden trap, maar de inheemsen mochten deze nooit aanraken. Als iemand durfde die gouden trap aan te raken, zou Tamusi onmiddellijk terugkeren naar de hemelen. Hij zou zich dan nooit meer laten zien op aarde. Dat niet alleen, de inheemsen zouden sterven, hun vriendschap met de dieren zou ophouden te bestaan, voedsel zou schaars worden en zij zouden getroffen worden door ziekten.

Ongehoorzaam
De inheemsen keken vol verwachting uit naar de komst van Tamusi. Plotseling rommelde de donder en een gouden trap verscheen tussen hemel en aarde. Alle inheemsen stonden versteld. Tamusi daalde neer met zijn entourage. Er klonk muziek, men kon gezang horen. Tamusi was gekleed in een wolk van schitterend goud.
Een inheemse man wilde stiekem zichzelf ervan overtuigen dat de trap van goud was. Dus krabde hij er met de nagel van zijn pink aan. Onmiddellijk klonk de donder weer en de stem van Tamusi bulderde: ‘Omdat een van jullie ongehoorzaam is en de gouden trap aangeraakt heeft, zullen jullie allen gestraft worden. Ik zal terugkeren naar de hemel en nooit meer verschijnen. Je wordt alleen gelaten in je benarde situatie. Wie tot mij wil komen moet eerst sterven.’
En vanaf die dag werden de inheemsen gestoken door muskieten, werden hun gewassen opgegeten en vernietigd door dieren en werden ze sterfelijk.

De aarde is in diepe crisis
Ongehoorzaamheid aan God lijkt de erfzonde te zijn van de mensheid. Het verhaal van ongehoorzaamheid is ons eigen verhaal van Adam en Eva. Wanneer u als theologen bijeenkomt, is uw eerste en belangrijkste taak om gehoorzaam te zijn aan God.
Gehoorzaamheid komt van het Latijnse ab-audire. Audire betekent luisteren en ab-audire betekent aandachtig luisteren. Luisteren zoals een arts die luistert met zijn stethoscoop om een diagnose vast te stellen, en om met geheel uw hart een antwoord te geven.
De aarde is ziek en sterft, en de paus is ervan overtuigd dat luisteren naar het Amazonegebied en de inheemse volken een ecologische omslag kan brengen. Het Amazoneregenwoud, dat van vitaal belang is voor de planeet, is in een diepe crisis. Deze wordt veroorzaakt door een voortdurende cultuur van afval en een cultuur van verderf. Om de mensheid te behoeden van de afgang op het pad van zelfvernietiging moeten we een cultuur van liefde en solidariteit koesteren.

Toenadering en betrokkenheid
Het voorbereidende document schrijft: ‘Luisteren naar de inheemse volken en naar alle gemeenschappen die leven in de Amazone is van vitaal belang voor de universele Kerk. Hiervoor zullen we toenadering en betrokkenheid moeten zoeken. We willen het antwoord weten op de volgende vragen: Hoe stelt u zich uw serene toekomst voor en het goede leven van toekomstige generaties? Hoe kunnen wij samenwerken aan een wereld die afrekent met levensvernietigende structuren en die mentaliteit koloniseert, zodat wij een netwerk creëren van solidariteit en inter-cultuur? En boven alles, wat is de specifieke missie van de Kerk vandaag in het aanzicht van deze realiteit?’
Wanneer u vandaag van start gaat op een missie om de Kerk een Amazonegezicht te geven, bid ik dat u gehoorzaam mag zijn aan God en niet op het pad naar het heldere gezicht in de verleiding geraakt om die gouden trap aan te raken.

OMHOOG Jaargang 62, editie 24, 17 juni 2018

A1-Conference on Theology in the Caribbean Today-22-0306

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s