Pinksteren: de oogst is begonnen

Geplaatst door

Door pater Martin Noordermeer O.M.I.

Pentecostes
Pinksteren is een christelijke feestdag die zijn wortels heeft in een Joods feest en gebeurtenis, zoals ook ons christelijk Paasfeest zijn wortels heeft in het Joods Paasfeest. Met Pinksteren gedenken de christenen dat de Heilige Geest de apostelen van Jezus heeft bezield, hen moed heeft gegeven en in ’vuur en vlam’ heeft gezet om het werk van Jezus voort te zetten. We vieren die dag dan ook heel speciaal de stichtingsdag van de kerk van Christus. Pinksteren wordt gevierd op de 8e Paaszondag, dus 7 weken van 7 dagen, de dag erna is dus 50 dagen. Het is dus geen louter sommetje van 7×7+1=50, maar het zijn heilige getallen die veel meer zeggen in hun samenhang. 50 is het getal van de voltooiing. De 8e Paaszondag is dus Pinksteren, precies de vijftigste (50e) dag. Vandaar de naam pentecostes, geschreven met griekse letters. Het is een rangtelwoord en betekent gewoon de vijftigste (dag).

Het Joodse Pinksterfeest
Het Joodse Pinksterfeest is allereerst een agrarisch feest, een dag van vreugde en dank, een dag waarop men de eerste vruchten, de schoven van de oogst voor Gods aanschijn moest brengen om Hem te danken. “Als ge de eerste sikkel in het koren hebt geslagen moet ge zeven weken aftellen en dan het wekenfeest vieren ter ere van Jahweh, uw God, met vrijwillige gaven al naar Hij u gezegend heeft. Aan het begin van de lente, als gij de opbrengst van uw dorsvloer, en de wijn uit de perskuip met druiven hebt verzameld, moet ge zeven dagen lang feestvieren. Het Pinksterfeest was een dankdag voor de oogst en duurde slechts één dag!
Later voegde zich bij dit agrarisch feest een ander feestelijke gedachtenis van een historisch gebeuren, nl. dat Jahwe aan Zijn volk een grondwet gaf, de ‘Decaloog’, de ‘Tien woorden’, maar door ons beter bekend als de ‘Tien geboden’, niet alleen gegrift op twee stenen tafelen die Mozes op de berg Sinaï van Jahweh kreeg overhandigd, maar vooral gegrift in het hart van ieder mens. Het Joodse volk was nog niet een echt volk zoals alle andere volkeren. Daar zijn drie dingen voor nodig: (1) een leider, (2) een grondgebied en (3) een grondwet waarin de rechten en de plichten zijn beschreven voor een volk.
Jahweh was hun leider (1), hun land was het Beloofde Land (2), Canaän, door Jahweh beloofd aan hun voorouders Abraham, Izaak en Jakob, maar… het Joodse volk had nog geen grondwet (3). Die kreeg het volk op twee stenen tafelen overhandigd door Mozes, die ze weer van Jahweh had ontvangen op de berg Sinaï. Dit gebeurde op de 50e ‘dag’ na hun vertrek uit Egypte, het slavenland. Dit staat beschreven in Exodus in de hoofdstukken 19 tot 24. De eerste drie van de “TIEN WOORDEN” van God, (wij noemen ze ‘geboden’, maar het zijn eigenlijk adviezen, raadgevingen), gaan over de betrekkingen tussen de mensen en God en de andere zeven gaan over de betrekkingen tussen de mensen onderling.

Het Christelijk Pinksterfeest
Het Christelijk Pinksterfeest, zoals wij dat in onze Kerken heden ten dage vieren, is de feitelijke stichtingsdag van de kerk van Christus. De Heilige Geest, door Jezus beloofd aan Zijn leerlingen, komt voltooien wat Jezus is begonnen. Het is als het ware de oogst die binnengehaald wordt op die dag na 7 weken van 7 dagen.
Zo lezen we in Hand. 2,41: “… Die het Woord van Petrus aannamen daar op dat eerste Pinksterfeest, lieten zich dopen, zodat op die Eerste Pinksterdag in Jeruzalem ongeveer drieduizend mensen zich aansloten…” en verderop lezen we nog in 47b: “… en elke dag bracht de Heer er meer bijeen, die gered zouden worden.” De oogst is begonnen. Lucas zinspeelt hier duidelijk op de oogst die er binnen gehaald wordt van mensen die geloven in de zending van de Zoon van God.
Zo krijgt het Christelijk Pinksterfeest een diepere betekenis dan het Joodse Pinksterfeest. Het gaat hier niet meer om de oogst van de velden waarvan men de gaven voor het aanschijn van Jahweh in de tempel gebracht moesten worden om Hem te danken. Hier gaat het om een ‘geestelijke’ oogst, om geestelijke vruchten van mensen die het geloof in Jezus Christus hebben aangenomen. Op de vijftigste dag na het Christelijk Paasfeest begint voor de Kerk van Christus de oogsttijd.

Handoplegging
In vele landen, en dan denk ik met name aan Frankrijk en andere Frans-sprekende landen, (waaronder Haiti), maar ook in Spanje en Portugal en Italië, begint het de gewoonte te worden dat met Pinksteren, na de wegzending, de gelovigen die gedoopt en gevormd zijn langs de priester gaan die hen dan de handen oplegt als herinnering aan het Heilig Vormsel dat ze hebben ontvangen. Hij herhaalt de woorden van Jezus: “Ontvang de Heilige Geest.” Het zou ons even terug kunnen plaatsen naar de dag van ons vormsel. Het Vormsel is een “vergeten” Sacrament en we zouden de zending die wij bij het Vormsel krijgen, kunnen hernieuwen door de handoplegging op het Pinksterfeest! Vorig jaar is dat in verschillende kerken gedaan en de mensen hebben het een mooi, veelbetekenend gebaar gevonden. Misschien iets om ook in Suriname geleidelijk aan ingang te doen vinden in alle parochies. Laat de Heilige Geest vaardig worden over ons!

OMHOOG Jaargang 63, editie 20, 2 juni 2019

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s