Sterker door het katholieke geloof (3)

Felicia Moeljodiredjo –

In deze rubriek vertelt iemand zijn of haar persoonlijke ervaring met het katholieke geloof. ‘Sterker door het katholieke geloof’ verschijnt op elke eerste en derde vrijdag van de maand. Tekst en beeld van deze editie: Felicia Moeljodiredjo.
Aan het woord deze keer is Ermie Martosoedarmo van de Sint-Jozefkerk in Nickerie.

Britney
Ermie (51) is van huis uit moslim en ging alleen tijdens hoogtijdagen naar de moskee. Nadat ze in 1994 met haar gezin verhuisde naar Curaçao, besteedde ze weinig aandacht aan het geloof. De overstap van de islam naar het christendom gebeurde bij de komst van haar vierde kind. Britney zag het levenslicht op 5 december 2000; ze was een flinke baby, maar bij elf maanden kreeg ze de eerste epileptische verschijnselen. Het kind verbleef een half jaar in het Sint-Elizabeth Hospitaal op Curaçao.
‘Ik werd radeloos,’ zegt Ermie, ‘totdat een Portugees gezin ons bracht naar de Misa St.-Willibrorduskerk om te bidden voor de baby. Daar vroegen ze monseigneur Ellis om Britney in het ziekenhuis te zalven en voor haar te bidden. Rond die periode kwamen ook Venezolaanse missionarissen naar Curaçao die mij adviseerden om naar een homeopaat te gaan in Venezuela. Ook gaven ze mij een witte klei die ik moest smeren op het hoofd van Britney tegen de hitte bij een aanval. De missionarissen zeiden me dat de witte klei afkomstig was uit een speciale plaats in Venezuela en telkens als ze kwamen, lieten ze de klei eerst zegenen voordat ze die voor me brachten.’

Denkwijze
Het hele gebeuren maakte Ermie sterker in het geloof. Door alle hulp die ze kreeg van de kerk en de missionarissen zag ze de verandering in het kind, vooral na de zalving en gebeden. ‘In die periode vroeg ik me af of dit een beproeving was van God. Wil De Heer mij hiermee een boodschap geven?’ Als moeder van één weet ze nu meer over kinderen met een beperking. Elk jaar doneert ze aan de gehandicaptenzorg. Ook organiseerde ze jaarlijks een kerst-event voor de school waarop Britney zat. ‘Vijftien jaar lang deed ik het. Niet alleen de kinderen maar ook de begeleiders genoten ervan. Ik deed het ook als waardering voor hun werk.’
Een tweede geval dat haar sterker maakte in het geloof, was in 2013 toen haar man een hartoperatie onderging in Colombia. ‘Het liep goed af. De doktoren hebben snel gehandeld en onze kennissen in Curaçao en Nederland hebben ons ondersteund door in gebed te gaan. Dit alles en het geloof hebben mij geestelijk sterker gemaakt. Mijn denkwijze is veranderd en ik denk nu meer aan de medemens. God begeleidt en beschermt, en alle goeds wat je doet, krijg je terug als zegen.’

Katholiek gezin
In 2015 verhuisde het gezin naar Suriname en vestigde zich in Ermies geboorteplaats Nickerie. Daar bezochten ze de Sint-Jozefkerk. ‘We voelden ons als vreemden in de kerk, waardoor we alleen op hoogtijdagen gingen,’ zegt Ermie over het begin. Hoewel ze zich weinig betrokken voelde, had ze altijd de drang om wat te doen voor de kerk. Toch duurde het drie jaren voordat ze hiervoor werd benaderd door ene heer Wong A Loi. Nu zijn Ermie en haar man niet meer weg te denken uit de parochie. Kleine klusjes en de renovatie van het St-Annaklooster kunnen op naam van deze familie worden geschreven. In 2002 lieten de overige gezinsleden zich allemaal dopen. Rosie, de jongste dochter, is nu lead-vocalist en bespeelt het orgel. In de geschiedenis van de Sint-Jozefkerk is zij de eerste 13-jarige die de psalmen zingt. Haar talenten werden opgemerkt door de Indonesische nonnen in Nickerie die haar verder hebben begeleid.

Heb je naaste lief
De huidige projecten van de Martosoedarmo’s zijn het opknappen van de St-Jozefkerk en de bouw van een nieuwe kerk in Paradise, Nickerie. Aan de lezers van Omhoog wil Ermie nog graag het volgende doorgeven: ‘Heb je naaste lief. Dit is ook een van de tien geboden. Stimuleer anderen om goede daden te doen. Door goede daden te doen, word je gezegend. Help mensen in nood, maar wanneer je geeft, verwacht niet dat de persoon je teruggeeft. De Heer zal je op een of andere manier belonen.’
Op de vraag of ze ooit naar Batavia is geweest, geeft ze aan dat dit al heel lang staat gepland, maar door verschillende omstandigheden is het nog niet gelukt. Voor haar als gelovige voelt ze dat het een verplichting is om op bedevaart te gaan. ‘Het is een plaats waar je mediteert in gebed; je voelt het gebed.’ Ermie wil nog dit jaar Batavia bezoeken met een groep parochianen van Nickerie.

OMHOOG Jaargang 66, editie 35, 04 september 2022



Categorieën:column, geloof en leven

Tags: , , , ,

3 replies

  1. Beste Mw. Moeljodiredjo en heer Mackintosh,
    Het artikel over Ernie Martosoedarmo vind ik heel inspirerend. Dit verhaal zou ik graag willen delen met onze parochianen.
    Daarom zou ik graag het artikel in onze parochieblad willen plaatsen. Zou u hiermee akkoord kunnen gaan?
    Ik ben bestuurslid van de R.K. Parochie “De Emmausgangers” in Rotterdam. Ik ben ook pastoraal werkster en ga voor in woord- en communiediensten. Indien u meer over onze parochie wilt weten, bekijk dan onze website. Via onze website (nieuws) kunt u ook onze magazine bekijken: MMM.
    U zult ongetwijfeld aanvullende vragen hebben, laat mij dat aub per email weten.
    Dank voor de medewerking,
    vriendelijke groet,
    Annie Kromowidjojo-Joesman

    Like

Laat een reactie achter op Melvin Mackintosh Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: