Druppels liefde: Jezus ‘daalt af’ in de wateren van de mensheid

Door pater Ricardo Carvalho CSsR –

Marcus 1,7-11

Met Epifanie is de kersttijd voorbij. Met een sprong neemt de liturgie ons mee naar de volwassen Jezus, die overgaat van de wijze magiërs die het kind-God zoeken dat geboren is in Bethlehem naar de Jezus die herboren wordt in de wateren van de Jordaan, om zijn messiaanse missie te beginnen die met Pasen haar hoogtepunt zal bereiken.

Het verslag van Jezus’ doopsel plaatst ons voor een historisch feit, maar de evangeliën zijn niet beperkt tot het simpelweg vertellen van een externe ritus, maar eerder tot de fundamentele ervaring van Zijn leven: zich voelen als de geliefde Zoon van de Vader. Daarom benadrukt elke evangelist de aspecten die hij het belangrijkst vindt om Jezus’ identiteit en missie te benadrukken. Het verhaal bij de Jordaan tracht het proces dat het hele leven van Jezus duurde in één moment te concentreren.

Jezus’ doop onthult een diepgaande, geestelijke ervaring die nauw verband houdt met Zijn nederige houding bij het naderen van de Jordaan, waar eenvoudige mensen bij de doop door Johannes hun leven zochten te zuiveren.

Jezus ‘daalt af’ naar de Jordaan, een gebaar dat Zijn afdaling van de hemel naar de aarde, Zijn kenosis, de radicalisering van Zijn incarnatie, samenvat. Het is een afdaling in de wateren van de mensheid.

In die zin is de doop het bewijs van Jezus‘ ware menselijkheid; Hij daalt af naar de Jordaan, dompelt zich onder in het leven en in de menselijke conditie en ervaart daarin geleid te worden door de Geest ten gunste van de humanisering van allen. Wanneer Jezus ‘de rij van zondaars betreedt’, ontdekt Jezus nieuwe gezichten, nieuwe drama’s, nieuwe verhalen… en laat hij zich baden in deze realiteit zonder betekenis en horizon. Door verbinding te maken met deze realiteit, begint Jezus alles vanuit een andere horizon te zien, waarin andere mogelijkheden en andere verantwoordelijkheden passen. Ontdek een breder perspectief, waardoor u de betekenis van uw roeping en uw eigen missie beter kunt formuleren.

Toen hij afdaalde naar de oevers van de Jordaan, brak Jezus met de normaliteit van Zijn dagelijkse leven, bewoog zich naar de marge van de mensheid, brak grenzen, opende Zijn ogen voor een meer opwindende en uitdagende realiteit. Tegelijkertijd begreep Jezus in de doop zichzelf, begreep Hij Zijn missie, begreep Hij Zijn relatie met de Vader en met de mensen. En Hij begreep zelfs de betekenis van Zijn eigen dood. “Je leven begon een nieuwe betekenis te krijgen.”

Het feest van Jezus’ doopsel is daarom een speciale gelegenheid om onze doop te hervatten, een uitnodiging om ons in Zijn Geest te laten wonen, om ons aan Zijn Koninkrijk toe te wijden. In de christelijke ervaring is ons grootste risico Jezus te vergeten en Zijn Geest te verwaarlozen. Het is nodig om terug te keren naar de bronnen, naar de wortel, om het evangelie in al zijn zuiverheid en waarheid terug te vinden, om ons door de Geest van Jezus te laten dopen.

De vraag voor ons, volgelingen van Jezus, zou deze kunnen zijn: Aanvaarden we de dynamiek die door de doop wordt opgewekt en die wordt uitgedrukt als het vermogen om God en Zijn liefde te ontmoeten, om zo balans te creëren in de omgevingen waar we doorheen gaan of aanwezig zijn?

Dezelfde innerlijke stem van God, gehoord door Jezus bij Zijn doop, resoneert in ons, markeert en definieert onze christelijke identiteit; hier is in de kern wat evenwicht zal brengen in ons bestaan, begrepen als een diepgaande ervaring van het gevoel geliefd te zijn door God.

Wat de Vader tegen Jezus zegt, zegt Hij ons ook, eenieder in het bijzonder: “Jij bent Mijn geliefde zoon, jij bent Mijn geliefde dochter, in jou plaats ik al Mijn liefde”.

Gebed:
Heer Jezus, moge mijn leven naar Uw voorbeeld gebaseerd zijn op trouw en vrijheid, die mij ertoe brengen de missie te vervullen die ik van de Vader ontvangen heb.

Deze wekelijkse column is een overweging op de lezing van de zondag. Eerwaarde Ricardo Carvalho CSsR is de parochiepriester van Maria Koningin van de Wereld (Latour) en St.-Franciscus (Livorno).

OMHOOG Jaargang 65, editie 02, 10 januari 2021



Categorieën:column, Overwegingen

Tags: , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: