De bruiloft van Kana

Geplaatst door

Martien Noordermeer OMI –

Drieluik
De bruiloft van Kana is een onderdeel van een drieluik die we zouden kunnen noemen: DE OPENBARING DES HEREN; Jezus maakt zich bekend, openbaart zichzelf, laat zien wie Hij is . (Zie Omhoog van de vorige week) Het Evangelie over de bruiloft te Kana wordt in het C-jaar gelezen na het feest van Driekoningen en de Doop van Jezus. Dit jaar valt het op de 3e zondag in het jaar C. Het is een onderdeel van de drieluik.
De tekst van het Evangelie over de bruiloft in het Galilese plaatsje Kana is evenzeer een voorbeeld van werken aan het heil van de mensen. Daar waar het feest voortijdig verkeerd lijkt te gaan door gebrek aan wijn, wordt door Jezus overvloedig en op een buitengewone manier in voorzien. Hij maakt van Kana … Kanaän. De plaats van gebrek, Kana, wordt plaats van overvloed, het land dat overloopt van melk en honing, Kanaän.
Kana is ook de plaats waar Natanaël vandaan komt. Johannes begint zijn verhaal door te verwijzen naar de derde dag, waarschijnlijk de derde dag nadat Jezus Natanaël ontmoette nadat Hij hem gezien had onder de vijgenboom. Maar het is ook een verwijzing naar Genesis 1, 10 en 12, waar de derde dag een dag is van dubbele zegen. Tweemaal ziet God op die derde dag dat het goed is wat Hij gemaakt had. Daarom is de derde dag een dag bij uitstek om te trouwen. De bruiloft in de Bijbel is een symbool van de verhouding tussen God en Zijn volk. ”Ik ben Uw God, en gij zijt Mijn volk. Ik zal met u een verbond sluiten.” Ook het huwelijk is een verbond gesloten tussen twee mensen.

Bruiloft en wijn
De Moeder van Jezus is uitgenodigd. Ze wordt hier niet met name genoemd. Jezus en Zijn leerlingen waren ook op die bruiloft uitgenodigd. Zou Natanaël uit Kana in Galilea, de persoon die Jezus drie dagen tevoren had ontmoet, de verbindende schakel zijn en gezorgd hebben voor een uitnodiging voor Jezus en Zijn leerlingen? Jezus begint Zijn openbaar optreden in het Evangelie van Johannes op een bruiloft. Dat is misschien veelzeggend. Jezus is geen asceet zoals Johannes de Doper. Jezus komt later terug in Kana en geneest daar de zoon van de hofbeambte. “…Kom en genees mijn zoon: hij ligt op sterven…” “Ga heen”, zegt Jezus, “uw zoon is genezen…” De hofbeambte gelooft het en zijn zoon was genezen! Deze twee verhalen, zo dicht bij elkaar, willen ons leren dat Jezus de mens nabij is in vreugde (bruiloft) en verdriet (ziekte). (Joh. 4,46-vv)
Als de wijn op de bruiloft in Kana opraakt, mengt Maria zich in de situatie. Zij komt naar Jezus en licht Hem in over het probleem! Daaruit spreekt van de ene kant Haar bezorgdheid uit over de situatie maar van de andere kant tevens Haar vertrouwen in Jezus. Zijn reactie is een beetje ontgoochelend, hard, onbegrijpelijk, in de trant van: Jongen, zo spreek je niet tot je moeder…! Hij antwoordde Haar: “…Vrouw, (niet eens moeder of moe of mama…) wat gaat U dat aan? Mijn uur is nog niet gekomen… Ik bepaal het of beter nog: Mijn Vader bepaalt het uur…!” Johannes schrijft vaak over ’Jezus’uur’ en daarmee wil hij zeggen ’het geschiktste moment’, maar tegelijkertijd is het ook het moment van Zijn verheerlijking.

Water, wijn, bloed van Christus
Ondanks een vrij onprettig antwoord van Jezus gaat Maria naar de bedienden en zegt hen: …”Als Hij jullie iets zegt, moeten jullie het doen…” Bij de ingang van het huis waar het bruiloftsfeest gaande was, stonden 6 grote stenen kruiken met ongeveer 100 liter aan inhoud. Ze waren bestemd om de handen en voeten te (laten) wassen van de bruiloftsgangers en ook om alle andere gebruiksvoorwerpen voor een feestmaal te reinigenvolgens de reinigingswetten. Het getal 6 is veelbetekenend. 7 is het getal van de volheid, overvloed. Hier zijn er maar 6 kruiken. Het is alsof de evangelist wil zeggen: de zevende kruik zal ooit eens later gevuld worden, als alles is volbracht, als het uur is gekomen! Deze 6 vaten werden op verzoek van Jezus tot de rand toe gevuld.
’Tot de rand toe’ duidt op een overvloed: er zal niets tekort zijn. Het is opmerkelijk dat de dienaren zonder aarzelen Jezus gehoorzamen. Ze moesten er iets uitscheppen en brengen naar degene die verantwoordelijk was voor de goede gang van zaken op de bruiloft, de ceremoniemeester. Die verbaast zich over de goede kwaliteit van de wijn: ”Je hebt het beste tot nu toe bewaard”, zegt hij – als een soort verwijt – aan de bruidegom. “Dat had je aan het begin moeten schenken!”
Johannes werkt vaak met een dubbele bodem. Er is duidelijk een lijn te trekken van water-wordt-wijn naar wijn-wordt-het-Bloed-van-Christus!, een verwijzing naar de eucharistie. Johannes beschrijft dit gebeuren niet als een wonder, maar als een teken. Het verwijst naar iets anders. Zo deed Jezus Zijn eerste teken te Kana in Galilea en openbaarde Hij Zijn heerlijkheid. En Zijn leerlingen geloofden in Hem. Wat ook opvallend is in dit verhaal is dat Jezus zich bedient van mensen om Zijn tekenen te doen en Zijn heilsplan te realiseren! Hij heeft mensen nodig om Zijn Heil in de wereld te voltrekken. Het thema van de wijn zal regelmatig in het Evangelie van Johannes terugkeren als Jezus zegt: “…IK ben de ware wijnstok, mijn Vader de Wijngaardenier…”

OMHOOG Jaargang 63, editie 03, 3 februari 2019

One comment

  1. Dit is een heel duidelijke uitleg… Hieruit begrijpen we de (blijde) boodschap die bedoeld is in deze Evangelie lezing veel beter..Nog vele na deze , pt Martin Noordermeer en dank u heel hartelijk .Vriendelijke groeten…and God bless.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s