Onze ziel moet tijd hebben om ons in te halen

Geplaatst door

Door pater Kumar Irudayasamy SDS –

Kom mee en rust uit

De vakantie begint binnenkort. De apostel Marcus vertelt ons in zijn evangelie: ‘Toen apostelen weer terug kwamen van hun missie zei Jezus tegen hen: Ga nu mee naar een eenzame plaats om alleen te zijn en een tijdje uit te rusten.’ De leerlingen keerden terug van hun eerste missiereis en waren vol van alles wat ze beleefd hadden. Nu nodigt Jezus hen uit: ‘Kom mee naar een eenzame plaats en rust er wat uit’. Dat past bijzonder goed in deze vakantietijd.

Wat zou Jezus zeggen tegen de mensen die in onze dagen gepakt en gezakt erop uittrekken om op overvolle zwemplaatsen zich in het water te laten afkoelen? Of tegen hen die in kilometerlange files naar zwemgelegenheden trekken? ‘Kom mee naar een eenzame plaats en rust wat uit.’

Eigenlijk doen de mensen juist het tegenovergestelde. Zij gaan naar plaatsen waar het overvol is: op het strand, op campingplaatsen, in vakantiecentra. De mens is bang voor eenzaamheid, want daar vindt hij zichzelf. De mens is bang voor rust en stilte, want hij is bang voor zichzelf. Het is opvallend dat de mens niet graag bij zichzelf thuiskomt. Want als we alleen zijn, duiken veel gevoelens en gedachten op, die we anders verdringen, omdat ze minder aangenaam zijn.

Jezelf thuis vinden

In een spiegel zie je altijd dingen die je liever niet zou zien: het eerste grijze haar, een diepe rimpel op je voorhoofd, een bepaalde trek. En als wij in de stilte geconfronteerd worden met de spiegel van ons leven, dan ervaren we de onvoldaanheid met onze manier van leven, de zinloosheid van ons jachtig bestaan, de onrust van ons hart. Dan willen wij van onszelf wegvluchten en komen we weer uit in het jachtige van ons bestaan.

Waar de mens zichzelf niet meer verdragen kan, waar hij het oordeel over zijn eigen doen en laten uit de weg gaat, bestaat er veel kans dat hij zijn zelfstandigheid prijsgeeft of verliest. Het gevaar is niet denkbeeldig dat hij willoos door andere mensen gemanipuleerd wordt, die hem dan dicteren waar en hoe hij zijn vakantie zal doorbrengen. Zelfstandige mensen hebben inkeer, bezinning en rust nodig. En daarvoor is de vakantie een heel geschikte tijd.

Iemand schreef in zijn dagboek bij het begin van de vakantie: ‘Vandaag ga ik bij mezelf op bezoek. Ik hoop me thuis te vinden’. Er gaat elke dag zoveel door ons hoofd, ons hart en ons gevoel. Met onze gedachten, onze wil en onze gevoelens zijn we vaak ergens anders dan bij onszelf. Daarom schreef die man: vandaag ga ik bij mezelf op bezoek. Maar omdat we zo jachtig en gespannen leven, moest hij erbij schrijven: hopelijk vind ik mezelf thuis!

Het is echt niet zo gemakkelijk jezelf thuis te vinden en bij jezelf thuis te blijven. Maar onder de vakantie zouden we dat toch waar moeten maken. Dat bezoek zou ons werkelijk goed doen en ons vrij en zelfstandig maken! Denkt u dat het mogelijk is u te ontspannen, als u al uw zorgen en spanningen mede hebt ingepakt en met uw vakantiebagage hebt meegenomen? Of u nu de vakantie thuis doorbrengt of ergens anders, probeer eens alles wat u drukt af te werpen en eens tijd en ruimte te scheppen om bij uzelf thuis te zijn.

God ontdekken en zending vervullen

Toen ik in het noordoosten van India aan het studeren was, bezocht ik de parochies van mijn congregatie in de vakantietijd. Er waren in dat missiegebied geen wegen om naar die dorpen te gaan vanwege de bergen en het bos. De catecheet en de misdienaars die meegingen met ons moesten de koffers dragen voor ons; het was al moeilijk genoeg om onszelf te dragen. Op een dag hadden ze de hele dag gelopen in het koude weer. Opeens gooiden ze de koffers tegen de grond, gingen zitten en tabaksbladeren kauwen. ‘Waarom doen jullie dat?’ vroeg ik. ‘Onze ziel moet de tijd hebben om ons in te halen’, zei een van hen.

Onze ziel moet de tijd hebben om ons in te halen! Zijn dat geen mooi woorden? Lopen en jagen wij ook niet weken en maanden aan een stuk, zodat we nooit tot bezinning kunnen komen? Ik hoop dat u tijdens deze vakantie uw ziel de tijd geeft om u in te halen. Dat is ook de aansporing van Jezus tot zijn leerlingen: ‘Kom mee met mij naar een eenzame plaats en rust er wat uit!’

Als wij bij onszelf op bezoek gaan en er onszelf thuis vinden, zullen we ook God thuis vinden, want God is altijd thuis. Hij hoort de stem van ons gebed, Hij ziet de nood van ons hart: ‘Komt allen tot Mij, die belast en beladen zijt en Ik zal u verkwikken’. De vakantie is de kostbaarste tijd als we tot rust willen komen.

Als onze ziel ons weer kan inhalen, zullen we God zelf ontdekken in het luisteren naar Zijn woord, in de viering van de sacramenten, in het gemeenschappelijke gebed. Zoals we in de vakantie uitrusten om daarna gesterkt onze taak te hervatten, zo komen we telkens weer samen in de eucharistie om onze zending in de wereld te vervullen. Met deze woorden wens ik u allen een gezegende vakantieperiode toe.

OMHOOG Jaargang 62, editie 31, 05 augustus 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s