Geroepen zijn

Geplaatst door

Door P. Tjon Kiem Sang –

Een persoonlijke reflectie van de eigen roeping en vijf mogelijke valkuilen bij de vervulling van die roeping

1. Te ver zoeken
Wij zoeken onze roeping – waartoe God ons roept – vaak veel te ver. Het betekent dat wij niet in staat zijn om de vervulling van onze roeping te ontdekken in de (soms kleine) dingen die we dagelijks doen, in de relaties die wij dagelijks onderhouden en de rol die wij daarin vervullen. Uiteindelijk is elke roeping gericht op die bijzondere, intieme relatie met God: die relatie onderhouden en versterken, steeds hechter maken. Maar dat doen we niet enkel met vrome bezigheden zoals aldoor bezig zijn met stil gebed of aanbidding, lofprijzing. God roept ons niet in de hemel, maar vlak hier en nu op deze aarde waarop wij leven, te midden van het dagelijkse leven dat – helaas te vaak – ongemerkt aan ons voorbij gaat. Die intieme relatie bouwen wij daarom het beste op door dagelijkse, eenvoudige daden van goedheid jegens anderen en jegens de schepping. Wij doen dat door met liefde, toewijding, eerlijkheid en trouw de taken te vervullen die ons zijn opgedragen. Ouders die in hun gezin een hechte band van liefde en eenheid willen smeden en versterken, gaan dat niet bereiken als het gezin de hele dag met elkaar op de bank ligt te knuffelen. Nee! Er moet gekookt en gegeten worden, het huis moet worden schoongemaakt enz. Door die dingen tezamen trouw, zonder tegenzin en met liefde te doen, wordt de hechte band in het gezin veel sterker dan met knuffelen alleen.

2. Mijn roeping is enig
Ik ben niet de enige die geroepen wordt. God roept elke mens en heeft voor ieder een uniek plan, unieke bedoelingen. In de vervulling van mijn roeping zal ik dus samen moeten leven én werken met al die anderen die ook geroepen zijn. Eenieder heeft een rol in Gods plan, niet ik alleen. De vervulling van mijn roeping kan dan niet over de ruggen van anderen heen, maar samen met anderen. Als ik op die wijze mijn roeping vervul, dan help ik de anderen om hun roeping te vervullen, en zij helpen mij. Wanneer ik dat zo kan zien kom ik tot het besef dat niet alles van mij afhangt, dat niet mijn ideeën, plannen of inzichten alleen belangrijk of juist zijn. Dat anderen met andere inzichten geen obstakels zijn die de vervulling van mijn roeping dwarsbomen, maar misschien juist nodig zijn om de mijne te verfijnen en beter af te stemmen. Trouwens: Gods plan ontvouwt zich met of zonder mij.

3. Obstakels verwijderen
Grote hindernissen op het pad van de vervulling van mijn roeping kan ik beter omzeilen dan proberen te verwijderen. Het beeld van de kulaman die de korjaal zeer behendig door de rotsblokken in de rivier manoeuvreert komt hierbij op. De kulaman moet met zijn korjaal over de rivier, over de sula’s om van plek A naar plek B te gaan. De grote rotsblokken in de rivier vormen een gevaarlijke uitdaging op zijn pad door de rivier. Maar geen haar op het hoofd van de kulaman denkt eraan om die rotsblokken te verwijderen. Nee. In plaats daarvan doet hij ervaring op – en leert vooral van anderen – hoe hij heel behendig die rotsblokken kan ontwijken en omzeilen. En hij bereikt uiteindelijk zijn bestemming zonder schade aan zijn korjaal, zonder kleerscheuren. Als hij toch zou proberen om een rotsblok te verwijderen, zal hij hoogstwaarschijnlijk zijn leven lang daarmee bezig zijn en uiteindelijk niets bereiken. Zo kunnen wij ons laten afleiden door de ‘rotsblokken’ die door het kwaad op ons levenspad geplaatst zijn. En wij raken daar zo geobsedeerd over, dat wij onze focus verliezen: in plaats van die blokken te omzeilen om het pad in ons leven voort te zetten, gaan we focussen op het bestrijden van die blokken. We willen ons mengen in de kosmische strijd tegen het kwaad, een strijd die wij aan God moeten overlaten. Het kwaad plaatst echter die hindernisen om ons niet alleen tegen te houden, maar vooral af te leiden. God echter bezit alle macht en kracht om dat effectief te doen. Wat wij moeten doen is enkel Zijn wil: focussen op de taak die hij ons heeft gegeven en daarmee doorgaan.

4. Focussen op succes
Gods roeping beantwoorden vraagt om vooral trouw te blijven aan die roeping en niet zozeer om succes te behalen. Als wij enkel focussen op succes zijn wij reeds afgedwaald van het pad dat God voor ons heeft gelegd. Wij volgen dan ons eigen pad van ijdelheid en egoïsme. Succes behalen betekent immers dat wij geëerd willen worden voor onze prestaties. God werkt niet met performance indicators, met deadlines of met best employee of the month. God is niet de gastheer van The Apprentice om aan het eind tegen je te zeggen: You’re fired! God wil enkel dat wij trouw blijven aan ons gegeven woord: dat wij Hem zullen blijven volgen en niet opgeven, wat er ook moge gebeuren. En dat het nooit gaat om met mijn prestaties te bewijzen hoe geweldig ik ben, maar dat ik me blijf inzetten en inspannen omwille van het uiteindelijke succes van Gods plan met de schepping.

5. Een kwestie van ‘doen’
Roeping vervullen is niet zozeer wat je doet maar wie je bent, hoe je in dit leven staat. Er zijn tal van manieren waarop jij jouw roeping kan vervullen met werken of daden, en die kunnen met de dag veranderen. Geen nood! Uiteindelijk is het niet zozeer wat je doet, maar trouw blijven aan wat je doet en het met de juiste instelling doen. Dat komt dus neer op wie jij bent als mens: leef je voor jezelf alleen of voor God en de medemens?

OMHOOG Jaargang 62, editie 18, 06 mei 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s