Brede participatie gebedswake ‘24 Uren voor de Heer’

Geplaatst door

door Charles Chang –

Aanwezige kracht
Het kan evengoed thuis, maar 24 uren bidden voor de Heer is toch wel iets om gezamenlijk mee te maken. Al is het maar voor een uur, de ervaring is toch anders dan thuis of bij een noveen. Elke groep brengt iets naar voren, de meeste mensen blijven uit het zicht, maar de aanwezige kracht straalt zich toch wel uit onder de gewelven van de kathedrale basiliek. Immers, voor deze gelegenheid staat op het altaar het Allerheiligste uitgesteld.
De 24-uur gebedswake is door de pauselijke raad ter bevordering van de nieuwe evangelisatie in 2014 in het leven geroepen. Paus Franciscus roept hierbij alle bisdommen in de wereld op om hieraan mee te doen en wel direct voorafgaand aan de vierde zondag in de veertigdagentijd.
Aan de gezichten valt af te leiden dat de meesten nu al uitkijken naar volgend jaar. Wie het nog niet heeft meegemaakt, kan zich beginnen voor te bereiden. Carla Martopawiro zit even lang als een volle werkdag, namelijk acht uren aaneen, op een van de achterbanken.
Een ander voorbeeld is deze mevrouw van middelbare leeftijd: “Ik was al eerder op de dag geweest, maar ik kom in de nachtelijke uren terug en morgenochtend weer! Ja, het is 24 uren voor de Heer toch? Ik ga nu naar huis maar in feite ga ik ermee door. Naarmate je ouder wordt kom je tot meer besef. Neen, het is niet mijn eerste keer, maar dit jaar heb ik me beter erop voorbereid en verlof genomen.”

Jongeren
De diepgelovigen herkennen zich hierin terug, maar helaas is niet eenieder in de gelegenheid om terug te komen. De late uren en het vervoer spelen een rol, maar dat jongeren diezelfde passie van een oudere tonen, is toch wel bijzonder.
“Ik zou graag terug willen komen, maar ik zit met vervoer,” zegt Jenella Berrenstein (19). Ze woont niet om de hoek, maar op Welgedacht A. Voor Cluster Para-Wanica, die Bijbeltekst en Reflectie op het programma heeft, leest ze voor uit Lucas 15, vers 11-15, over de Verloren Zoon. Dit geschiedt tegen tien uur in de avond, maar daarvóór, tegen zeven uur, deed ze al de Kruisweg voor de Katholieke Jongeren Suriname (KJS).
Deze jongerengroep wordt opgevolgd door de Braziliaanse geloofsgemeenschap Nossa Senhora de Nazaré aan de Jozef Israëlstraat onder leiding van pater Ademar en zuster Judith. “Muito!” (heel erg) zegt een tevreden Vilton Cruz Leal over de participatie van zijn landgenoten. Vanwege het Nederlands komt hij niet gemakkelijk naar de kathedrale basiliek. “Dit is mijn tweede keer, een mooie gelegenheid. De eerste keer is alweer drie jaar geleden bij de eerste viering van de Cirío de Nazaré bedevaart in Paramaribo.”

Talen en biecht
Het valt niet te ontkennen dat door de verschillende groepen er ook verschillende talen worden gesproken. Zo had eerder op de dag de Haïtiaanse gemeenschap ook een halfuurtje dat zij in het Frans deden. De Dienaressen van de Heer, beter bekend als de Blauwe Zusters, doen het weliswaar in het Nederlands in plaats van het Spaans, maar het koppel van Mary Guide of the Wanderer leest voor in het Engels, en de Indonesische zusters van Santo Fransiskus Charitas hanteren het Bahasa Indonesia. Ondanks het feit dat ze voor vijf uur in de ochtend staan geprogrammeerd, worden de Indonesische nonnen toch verrast met de aanwezigheid van de Indonesische ambassadeur, Dominicus Supratikto, die van huis uit katholiek is.
Behalve de buitenlandse talen is de gebedswake ook een reflectie van onze veelzijdige Surinaamse bevolking. Naast het Nederlands worden ook liederen in het Sranantongo en andere in Suriname gesproken moedertalen gezongen. Tussen de bijbelreflecties, smeekbeden en liederen is er ruimte voor stille meditatie en aanbidding. Degenen die er behoefte aan hebben, gaan voor de biecht. De priesters die zich hiervoor ter beschikking stellen, staan op een lijst vermeld. De algemene reactie van ze is: ‘We zijn tevreden; een aantal mensen is naar ons toegekomen.’

Met de kracht van de Heer
24 uren voor de Heer wordt door eenieder op zijn of haar manier ervaren. Zo spreekt een aanwezige van leven in de brouwerij wanneer groepen zoals Hanna’s Lust, Sunny Point, Katholieke Charismatische Vernieuwing uit volle borst hun lofzang presenteren.
Voor de groepen die in de nacht en vroege ochtenduren moeten optreden, lijkt de opgave zwaar, maar toch is er slechts één groep die om een wijziging vraagt. De rest verleent zijn medewerking, maar wie het idee heeft dat het in de late nachtelijke uren inzakt, heeft het helemaal mis. Bij het spontane halfuur geven de mensen zich spontaan op om voor te gaan in een gebed, een overdenking te lezen of een lied aan te heffen.
De St.-Alfonskerk leest uit de aanbevolen tekst van paus Franciscus – bij U is er vergeving, psalm 130, vers 4 – en de jongeren van het Christoforus internaat doen wat hun is opgedragen, namelijk een zelfgeschreven voorbede oplezen. De bijdrage aan 24 uren voor de Heer is ruim aanwezig, wat zeker ook geldt voor het coördinatieteam van de Dienst Geloof, Cultuur en Communicatie (DGCC) dat langer dan 24 uur op de been is om alles vlot te doen verlopen. “Om precies te zijn 29 uren in de kathedraal. Het is ons goed gelukt door de kracht van de Heer.”

OMHOOG Jaargang 62, editie 13, editie 01 april 2018

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s