Veertig jaar dans: een eerbetoon aan Marlène Lie A Ling

Marlènes Ballet Company vierde veertig jaar vol toewijding, schoonheid en Surinaamse trots
Veertig jaar lang gaf Marlène Lie A Ling met haar balletschool jonge Surinamers een podium en droeg zij de naam van Suriname uit in het Caribisch gebied en ver daarbuiten. Omhoog staat stil bij het levenswerk van een vrouw die kunst, discipline en vaderlandsliefde wist te verbinden.
Met groot respect brengt Omhoog hulde aan Marlène Lie A Ling, oprichtster en drijvende kracht achter Marlènes Ballet Company. Ter gelegenheid van het veertigjarig bestaan van de school toonden haar leerlingen op indrukwekkende wijze wat vier decennia van toewijding, discipline en passie vermogen. De jubileumvoorstelling blikte terug op de mooiste choreografieën uit de geschiedenis van de school, vierde het heden en gaf een voorproef van de toekomst.

Opvallend was hoe Marlène het thema van het behoud van de schepping, en in het bijzonder van de Surinaamse flora en fauna, als een rode draad door de voorstelling wist te weven. Dans en muziek maakten de zorg voor de natuur op ontroerende wijze voelbaar. Het levendige marktleven en de zangvogels op het plein riepen een herkenbaar beeld op van het alledaagse Paramaribo. Verschillende culturen, ritmes en dansstijlen vloeiden samen tot één geheel. Zo werd het publiek op een manier die woorden niet altijd vermogen herinnerd aan wat ons als Surinamers verbindt.

Dat Marlène Lie A Ling en haar school Suriname al veertig jaar met trots vertegenwoordigen, in het Caribisch gebied en daarbuiten, verdient grote waardering. Zij toont dat een klein land met een rijk cultureel erfgoed op het internationale podium kan schitteren. Haar bevlogenheid en vakmanschap vormen een inspiratie voor dansers, leerlingen en kunstliefhebbers in binnen- en buitenland.

Dat de jubileumvoorstelling slechts twee dagen te zien was en dat er in Thalia nog zitplaatsen onbezet bleven, is dan ook betreurenswaardig. Een langere speelperiode, desnoods tot aan de Dag van de Onafhankelijkheid, had een passend podium geboden voor dit jubileum. Het had ons bovendien met vertrouwen de volgende veertig jaar kunnen laten ingaan, trots op ons culturele erfgoed en onze biodiversiteit. Met het oog op de toekomstige olie- en gasinkomsten is de hoop gerechtvaardigd dat er ook meer middelen komen voor de kunsten, en dat meer jongens de weg naar het ballet weten te vinden.
Categorieën:geloof en leven
Geef een reactie