
Wordt Suriname leefbaarder met de miljarden uit olie en gas, of wordt het juist onleefbaarder? Als digibeet wist ik niet wat vloggen was en ook niet hoe je het moest schrijven. Vloggen is een video-dagboek maken. Het woord komt van video en blog. Met een blog schrijf je over je leven op internet. Bij een vlog film je je leven en zet je dat op internet, bijvoorbeeld op YouTube, TikTok of Facebook. Floggen bestaat ook en komt uit het Engels. To flog betekent iemand slaan met een zweep, oftewel afranselen. Eén vlog kan binnen enkele seconden viraal gaan. Het is alsof de hele wereld niets anders te doen heeft dan wachten op sensatie om die meteen door te sturen.
Dat vloggen en floggen nu samengevlochten kunnen worden, maakte mijn goede vriendin Monica mee. Monica is een zeer respectabele Nederlandse vrouw, getrouwd met een Surinamer. Samen besloten zij zich met hun gezin in Suriname te vestigen en zich hier dienstbaar te maken aan de samenleving. Zij zet zich vooral in om Surinamers, en met name kinderen en tieners, weer aan het lezen te krijgen in plaats van zich de hele dag blind te staren op hun mobiel. Nietsvermoedend zat zij in een Tamkas-lijnbus. Ze wil gewoon onder het volk zijn en maakt daarom gebruik van de wilde bussen. Die bussen zijn niet alleen wild omdat de chauffeurs soms zo wild rijden, maar nu ook omdat de passagiers zich in de bus wild kunnen gedragen.
Onopgemerkt hadden enkele tienerjongens hun mobiel met een magneet aan een metalen deel van de bus bevestigd, en ze gingen live! Zij kwam vol in beeld en de jongens achter haar begonnen in koor, met de typische handgebaren van de jeugd van tegenwoordig, ‘white beach, white beach, white beach…’ te roepen terwijl ze naar haar wezen. Het was live en het ging viraal. Hier ging vloggen over in floggen. Triest.
Er zijn geen woorden om dit onbetamelijke gedrag te beschrijven. Ik heb eindeloos gezocht in mijn psychologiehandboeken, maar kon geen verklaring vinden voor zulk barbaars gedrag. Het ergste vond ik dat niemand in de bus het voor haar opnam. Als we tegenwoordig in een vliegtuig stappen, is de laatste routinemededeling van de purser dat het verboden is medepassagiers of het personeel te filmen zonder uitdrukkelijke toestemming van de betrokkenen. Zou dat niet in elke wilde bus omgeroepen moeten worden?
Dit gedrag is molest en discriminatie. Er is dan ook aangifte gedaan bij de politie te Tammenga. De vraag is of de politie de jongemannen die duidelijk in beeld waren zal arresteren en vervolgen, of dat het bij een berisping blijft. Hoe kunnen we als samenleving voorkomen dat zulks nog eens gebeurt als dit niet publiekelijk wordt afgestraft?
Wie de jeugd heeft, heeft in de toekomst zorgen! Gelukkig waren er meteen ook leeftijdgenoten die dit gedrag afkeurden in een vlog, in een taal die de vloggers konden verstaan. Bij de daders was geen spoor van schaamte te bekennen, laat staan een excuus. De correctie ging gelukkig ook viraal, maar door die correctie wilde iedereen ook weer de eerste vlog zien. Zo vervuilen we ons netvlies.
Als we straks rijker worden, kunnen we de nieuwste en duurste smartphones voor onze kinderen kopen, maar zullen we ze dan ook smarter hebben gemaakt voor een leefbaarder Suriname?
K.C.
Categorieën:geloof en leven
Geef een reactie