Achtergrond van de eerste lezing (Jesaja 25: 6-10)

Vandaag opent de Kerk met een bijzonder visioen dat gaat over het eeuwig leven, over de verlossing en de hernieuwde schepping die de Messias door het offer van Zijn leven zal brengen. Dit visioen van de profeet Jesaja overstijgt de grenzen van Jesaja’s eigen volk Israël en spreekt over de eeuwige vreugde van het messiaanse Rijk, waartoe God alle volkeren der aarde bestemd heeft.

Eerste lezing: Jesaja 25, 6-10)

In die dagen zal de Heer van de hemelse machten op de berg Sion voor alle volken een maaltijd aanrichten, een maaltijd van vette spijzen en van belegen wijnen, een maaltijd van vette, mergrijke spijzen en van geklaarde, belegen wijnen. Op deze berg zal Hij de sluier verscheuren, die ligt over alle volkeren, en het floers dat alle naties bedekt. Hij zal de dood voor eeuwig vernietigen en van alle aangezichten zal Hij, de Heer, de tranen wissen. Hij zal de smaad van zijn volk wegnemen van de hele aarde. Ja, zo heeft de Heer het besloten! Op die dag zal men zeggen: Dat is onze God, op wie wij hoopten: Hij heeft ons gered! Dat is de Heer op wie wij vertrouwden: laat ons jubelen en ons verheugen om de redding, die Hij ons gebracht heeft! Ja, de hand van de Heer zal rusten op deze berg.

Tussenzang: Psalm 23

Refrein: HET HUIS VAN DE HEER ZAL MIJN WONING ZIJN VOOR ALLE KOMENDE TIJDEN.

De Heer is mijn Herder, niets kom ik tekort;

Hij laat mij weiden op groene velden.

Hij brengt mij aan water, waar ik kan rusten,

Hij geeft mij weer frisse moed.

Mijn schreden leidt Hij langs rechte paden

omwille van zijn Naam.

Al voert mijn weg door donkere kloven,

ik vrees geen onheil, waar Gij mij leidt.

Uw stok en uw herdersstaf

geven mij moed en vertrouwen.

Gij nodigt mij aan uw tafel

tot ergernis van mijn bestrijders.

Met olie zalft Gij mijn hoofd, mijn beker is overvol.

Voorspoed en zegen verlaten mij nooit elke dag van mijn leven.

Het huis van de Heer zal mijn woning zijn

voor alle komende tijden.

Achtergrond van de tweede lezing: (Filippenzen 4: 12-14,19-20)

De kerkgemeenschap van de stad Filippi had Paulus in moeilijke tijden met veel liefde ondersteund en geholpen. Hij dankt hen daarvoor. Hij weet dat alles wat goed is, hem ten deel was gevallen door Christus en dat er daarom nooit een tegenslag zou zijn die hij door de kracht van de Heer niet aan zou kunnen.

Tweede lezing: Filippenzen 4, 12-14. 19-20

Broeders en zusters, ik weet wat armoede is, ik weet wat overvloed is. Ik ben volledig ingewijd;

ik kan volop eten en ik kan honger lijden, ik ben vertrouwd met overvloed en met gebrek. Alles vermag ik in Hem die mij kracht geeft. Toch hebt gij er goed aangedaan mij te helpen in mijn moeilijkheden. Mijn God zal met goddelijke rijkdom in al uw noden voorzien door u de heerlijkheid te schenken in Christus Jezus. Aan onze God en Vader zij de eer in de eeuwen der eeuwen! Amen.

Achtergrond van de evangelielezing:  (Matteüs 22: 1-14)

Deze zondag luisteren we nogmaals naar een parabel van Jezus. Dit keer neemt Hij het beeld van een bruiloftsfeest van de zoon van een koning, waarbij de oorspronkelijke genodigden de dienaars die de koning tot hen zond mishandelen en doodden. Jezus zelf is de Bruidegom die door het offer van het kruis ons, de Kerk, tot Zijn Bruid maakt. Zijn Vader nodigt nu alle mensen van alle volkeren, rassen en talen uit tot het eeuwig bruiloftsfeest van Zijn Zoon.

Evangelie: Mt. 22, 1-14

In die tijd nam Jezus het woord en sprak opnieuw in gelijkenissen tot de hogepriesters en de ouderen van het volk. Hij zei: “Het Rijk der hemelen gelijkt op een koning, die een bruiloftsfeest gaf voor zijn zoon. Hij stuurde zijn dienaars uit om allen te roepen, die hij tot de bruiloft had uitgenodigd, maar zij wilden niet komen. Daarop zond hij andere dienaars met de opdracht: Zegt aan de genodigden: Zie, ik heb mijn maaltijd klaar, mijn ossen en mijn gemeste vee zijn geslacht; alles staat gereed. Komt dus naar de bruiloft. Maar zonder er zich om te bekommeren gingen zij weg, de een naar zijn akker, de ander naar zijn zaken. De overige grepen zijn dienaars vast, mishandelden en doodden hen. Nu ontstak de koning in toorn, stuurde zijn troepen en liet de moordenaars ombrengen en hun stad in brand steken.

Toen sprak hij tot zijn dienaars: Het bruiloftsmaal staat klaar, maar de genodigden waren het niet waard.Zijn dienaars gingen naar de wegen en brachten allen mee, die zij er aantroffen, slechten zowel als goeden, en de bruiloftszaal liep vol met gasten. Toen nu de koning binnen kwam om de aanliggenden te bezoeken, merkte hij daar iemand op die niet voor de bruiloft gekleed was. En hij sprak tot hem: Vriend, hoe zijt gij hier binnengekomen zonder bruiloftskleed? Maar de man bleef het antwoord schuldig. Toen sprak de koning tot de bedienden: Bindt hem aan handen en voeten en werpt hem buiten in de duisternis. Daar zal geween zijn en tandengeknars. Velen zijn geroepen maar weinigen uitverkoren.”

Overweging

Met deze best wel dramatische parabel over het grote bruiloftsfeest van de zoon van een koning, met die genodigden die de uitnodiging bleven afwijzen en gestraft werden, en daarna die uitnodiging voor echt alle mensen uit de wijde omgeving en dan een man die geen bruilofskleed heeft en uit het feest geworpen wordt: met deze dramatische parable geeft Jezus ons inzichten in de dynamiek en het mysterie van het Rijk Gods. Deze parabel gaat over goddelijke verlossing en menselijk geloof en openheid voor wat God doet, maar ook over een goddelijk feest van goedheid en solidariteit, en menselijke geslotenheid voor Gods Rijk. Natuurlijk verwijst de zoon van de parabel naar Jezus, de Zoon die door de Vader gezonden is in deze wereld. En het bruiloftsfeest gaat over de verlossing van de mensheid uit de machten der duisternis en over een hernieuwde schepping. Wanneer het kwaad ten volle is overwonnen en Gods liefde volledig regeert, zal het zijn zoals we dat hoorden in de eerste lezing uit het visioen van Jesaja: “God zal de dood voor eeuwig vernietigen en van alle aangezichten zal Hij, de Heer, de tranen wissen. Hij zal de smaad van Zijn volk wegnemen van de gehele aarde. Op die dag zal men zeggen: ’Dat is onze God, op wie wij hoopten! Hij heeft ons gered!’”.

Jezus spreekt in Zijn parabel met kracht over dienaars die worden uitgezonden om zoveel mogelijk mensen uit te nodigen. Allen, ja werkelijk allen, mogen deel worden van dit mysterieuze, prachtige builoftsfeest. Wij allen zijn die dienaars die de Heer wilt uitsturen om te zorgen dat zoveel mogelijk mensen Zijn verlossing zullen ervaren, en de hoop en de kracht leren kennen van de liefde van de Bruidegom.

Over een week, op zondag 18 oktober aanstaande, viert onze Katholieke Kerk haar 100^e Wereldmissiezondag! Honderd jaar waarin gelovigen wereldwijd samen hun hart hebben geopend voor de missie die Jezus de Kerk heeft toevertrouwd: “Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zo zend Ik u” (Johannes 20:21). Honderd jaar van gebed, solidariteit en delen. Honderd jaar waarin mensen overal ter wereld het Evangelie mochten ontdekken, hoop vonden en Gods liefde mochten ervaren. Vandaag gaat die missie verder. En wij allen horen erbij!

Paus Leo XIV heeft aan deze 100^e Wereldmissiezondag het thema meegeven: “Eén in Christus, samen in missie!”  Het eerste deel spreekt over de eenheid, de onderlinge solidariteit en geloofsverbondenheid die er ontstaat wanneer wij beseffen dat elke christen door het doopsel een rank is aan Christus die de ware Wijnstok is. Of met de parabel van deze zondag gezegd: wij zijn allen tezamen de Bruid die door Christus de Bruidegom is verlost door Zijn Kruisoffer. Wij zijn allen tezamen de Bruid waarvoor Christus de Bruidegom Zichzelf heeft overgeleverd en gebeden heeft: “Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen”. Wij zijn één in Christus, geroepen tot aandacht voor elkaar, geroepen tot geduld en inzet voor de eenheid als kerkgemeenschap. Als wij steeds weer nadenken over wat het doopsel tot stand brengt, dan zien wij niet alleen onze eigen parochie, ons eigen land of onze eigen problemen. Wij ontdekken dan dat wij door het doopsel deel zijn van één wereldwijde Kerk: Christenen in Afrika, Azië, Europa, heel het continent van Amerika, het Caraibisch gebied en Oceanië. Verschillende talen, culturen en tradities, maar “één Heer, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, die is boven allen, en met allen, en in allen” (Efeziërs 4:5-6).

Dit is wat Paus Leo XIV ons zegt met dat eerste deel van het thema: “Eén in Christus”! Maar de Paus gaat verder: “samen in missie”! De Kerk moet steeds meer een Kerk zijn die eropuit trekt: naar mensen die zoeken naar houvast in hun leven; naar wie arm of vergeten is; naar plaatsen waar het Evangelie nog nauwelijks klinkt; en naar mensen die verlangen naar hoop en uiteindelijk naar Gods liefde. Jezus laat ons door Zijn parabel zien dat wij allen samen zijn geroepen tot die missie! Hij laat ons met deze parabel aanvoelen dat Hij wilt dat wij een missionaire, naar buiten gerichte Kerk zijn: “Gaat dus naar de kruispunten der wegen en nodigt wie ge er maar vindt, tot de bruiloft”. Jezus ziet dus graag dat wij een Kerk zijn waar een ieder op eigen wijze bijdraagt aan die missionaire openheid naar mensen toe. Want wanneer wij werkelijk één zijn in Christus, kijken wij anders naar de wereld. Dan vragen wij niet alleen: “Wat heb ik nodig?’, maar ook: “Wie heeft mij misschien nodig?” “Wat wilt U dat ik zal doen, Heer?”

Tot dit bijzondere bruiloftsfeest zijn wij allemaal uitgenodigd. Dit zegt Jezus heel helder in Zijn parabel: alle mensen van alle wegen van het leven, van alle uithoeken van de wereld, iedereen is welkom. Voor God de Vader zijn alle mensen Zijn kinderen! Voor Hem gelden er geen rangen en standen, geen vooraanstaanden of onbelangrijken. Allen zijn uitgenodigd tot dit bruiloftsfeest van leven en van de vreugde van een nieuwe schepping. De enigen die niet in dit bruilofsfeest passen zijn zij die zich niet gekleed hebben met naastenliefde en oprechtheid. Zij die hun hart daarvoor gesloten houden, zijn de enigen die geen deelgenoot kunnen zijn van een goddelijke verlossing. Want daarvoor, leert Jezus ons in deze parabel, moet je je kleden met het bruilofskleed van liefde voor de mensen om je heen waar je misschien iets voor kunt betekenen in hun nood, met het bruiloftskleed van zorg voor Gods schepping, met het bruiloftskleed van een eerlijke levenswandel die past bij de Koning die ons uitnodigt.

Dit bruiloftskleed is dus een krachtig symbool voor de geraaktheid die spreekt uit het thema van de 100e Wereldmissiezondag 2026: “Eén in Christus, samen in missie!” Een missionaire parochie of kerkgemeenschap bestaat uit mensen die ernaar verlangen dat ook andere mensen Christus opnieuw zouden ontdekken. En daar begint iedere missie!! Missie betekent lang niet altijd dat we naar een ver land gaan. Missie betekent Christus zo diep in je hart dragen, dat je Hem ook aan anderen wilt schenken. Een moeder of grootmoeder die haar kinderen leert bidden, is missionair. Een vader die zijn gezin voorgaat in geloof en vergeving, is missionair. Een vrijwilliger die maandenlang elke week tijd vrijmaakt om in het catecheseprogramma jongeren, tieners of volwassen binnen te leiden in een levende geloof in Christus, is missionair. Een oudere parochiaan die iemand bezoekt die eenzaam is, is missionair. Een jongere die in zijn vriendenkring durft te zeggen dat het geloof voor hem of haar belangrijk is, is missionair. En een Kerk die haar deuren opent voor mensen aan de rand van de samenleving, is een Kerk die missionair leeft.

Mag ik u tenslotte oproepen om in die bijzondere vieringen van zondag 18 oktober en de voorafgaande zaterdagavond, extra gul te geven in de collecte! Dit is niet een gewone collecte voor uw parochie. Nee, wereldwijd zijn de collecten van Wereldmissiezondag en die zaterdagavond niet voor de eigen parochie, maar worden deel van een wereldwijde collecte! Vanuit deze wereldwijde collecte worden in onderlinge eenheid en solidariteit, allerlei concrete initiatieven van de Kerk financieel ondersteund. Daarom roep ik u allen op om in deze collecte extra gul te geven naar wat voor u mogelijk is. Geef dat weekend uw bijdrage met soortgelijke woorden tot de Heer: “Heer, ik wil met deze bijzondere collecte bijdragen aan Uw missie, opdat velen kracht, hoop en geloof zullen vinden. Deze collecte geef ik aan U! Ook ik wil door deze gave en door mijn gebed een missionaire leerling zijn van U, Heer Jezus. U wilt ons allen samenhouden in eenheid van geloof en goedheid. Hier ben ik, Heer! Met deze gave draag ik met liefde bij aan Uw missie”.

Categorieën:geloof en leven