Een feest van bezinning, verbinding
en een kompas voor onze jeugd

door Cheryl Jacott-Daal –

Van 29 tot en met 31 juli vierde de St. Alfonsusparochie haar triduüm, om dit op zaterdag 1 augustus feestelijk af te sluiten met de gedenkdag van haar patroonheilige: de Heilige Alfonsus Maria de Liguori. Het zijn dagen geweest van diepe bezinning, verbinding en geloof.

Het gevaar van koud verstand
Tijdens COVID was het duidelijk: een felrode tape op de vloer gaf duidelijk de grens aan. Iedereen wist precies: ‘Blijf achter de lijn.’ Het was een fysieke grens — zichtbaar, helder en makkelijk te handhaven.

Vandaag zien we echter een verontrustende verschuiving in onze samenleving. Mensen overschrijden steeds vaker échte, emotionele en morele grenzen. Emoties en menselijk leed worden moeiteloos aan de kant geschoven om ‘advocaat van de duivel’ te spelen of een intellectueel spelletje te spelen. Denk aan de achttienjarige jongen die beweerde dat hij graag aids zou willen krijgen — puur uit nieuwsgierigheid, om te ervaren hoe dat voelt. Zo een uitspraak legt een groot probleem bloot: wat er gebeurt als verstand en nieuwsgierigheid volledig losraken van barmhartigheid. Het gaat voorbij aan de werkelijkheid, de pijn en het verdriet van patiënten en hun families. Wanneer dit soort gedachten worden goedgepraat, raakt het morele kompas van onze jeugd en samenleving ontregeld. De roep om een zuiver fundament is daarom luider dan ooit. Een fundament dat niet meewaait met verkeerde opvattingen, maar wordt verankerd door de Heilige Geest — die we leren kennen en omarmen door ons geloof in de Drie-eenheid.

Van briljant jurist tot rolmodel
Tegenover dit ‘koude verstand’ stelt de kerk het levensverhaal van Alfonsus Maria de Liguori! Als jonge, briljante jurist in Italië heeft hij alles in huis om een harde ‘advocaat van het systeem’ te worden. Maar Alfonsus weigert zijn scherpe verstand in te zetten voor roekeloosheid, ijdelheid of koud gewin. Hij kiest voor de weg van rechtschapenheid. Bewogen door het leed van de armen en zieken gooit hij het roer om, laat de rechtbank achter zich en wordt priester. Alfonsus wordt een advocaat van de ziel, van de menselijke waardigheid en van de barmhartigheid. Hij laat zien dat echt intellect niet zit in het bedenken van vernietigende scenario’s, maar in het beschermen en dienen van je medemens.

Sint-Alfonsus’ lichaam blijft niet intact, maar zijn waarden zijn onverminderd essentieel voor onze tijd. Tijdens ons triduüm blijkt zijn geest levendiger dan ooit. Voor de jeugd van nu biedt zijn levensverhaal een cruciaal rolmodel om talent, verstand en hart actief in te zetten als baken van licht in de maatschappij.

Roeping, priesterschap en troost: God wijst niemand af
Wanneer jongeren hun hart openstellen voor zo een baken van licht, ontstaat ook de ruimte om na te denken over een hogere roeping. In de missen klinkt een vurige oproep van Pater Guillaume Woei A Jin, Pater Esteban Kross en bisschop Karel Choennie. Zij spreken vol passie over Sint-Alfonsus als voorbeeldfiguur, maar wijzen tegelijk op een zere plek: de stille leegte op het altaar. Nieuwe Surinaamse priesters en religieuzen zijn immers geen wens voor later, maar een dringende noodzaak voor nu. Wist je trouwens dat er een speciale rozenkrans is van de heilige
St. Alfonsus? Misschien wordt het tijd om die weer te gaan bidden.

Priesters zijn nodig om een baken van hoop te zijn in een wereld waarin veel mensen zich juist alleen of buitengesloten voelen. Wie op sociale media zoals Reels en TikTok scrolt, ziet het meteen: afwijzing is een herkenbare rode draad. Het gevoel niet te passen in de norm of onbegrepen te worden, leeft nog steeds. Die uitsluiting raakt niet alleen de jeugd, maar ook gelovigen die merken hoe lastig het soms is om onbevreesd voor hun geloof uit te komen.

Pater Kenneth Vigelandzoon houdt de gemeenschap hierin een spiegel voor:

• Op de arbeidsmarkt: Waar gekwalificeerde Surinaamse professionals op eigen grondgebied lager worden gewaardeerd én beloond dan buitenlandse krachten.
• Dicht bij huis: Waar broeders en zusters uit het binnenland, die terugkeren naar hun dorp om te helpen bouwen aan ontwikkeling, niet altijd met open armen worden ontvangen.

Juist in deze werkelijkheid brengt de boodschap van het triduüm diepe troost. Jezus heeft zelf meegemaakt wat het is om te worden afgewezen, en de wereld zet de armen en kwetsbaren nog te vaak aan de kant. Maar God wijst ons nooit af. Hij kent ons bij onze naam en blijft de onwankelbare Rots waarop wij bouwen.

Bruisend geloof, maatschappelijke daadkracht: De kerk schrijft de president
Laten we eerlijk zijn: bij troost in de kerkbanken alleen kan het niet blijven. Een levend geloof sluit de ogen niet voor de praktische zorgen in de maatschappij, zoals hardnekkige wateroverlast aan de Keizerstraat. Blijven klagen over wateroverlast brengt moesje niet naar… de kerk? Nee, naar Parijs! Maar waar het om gaat: van mooie woorden alleen drogen onze straten niet op. De St. Alfonsuskerk kiest daarom niet voor afwachten, maar voor daadkracht.

Onder de bevlogen leiding van pater Marcos, pater Gilson en de parochieraad herleeft de St. Alfonsuskerk als nooit tevoren. Met strak georganiseerde activiteiten, diepzinnige preken en oprechte betrokkenheid vormt de parochie een warm, veilig thuis. Maar hun visie reikt verder dan de kerkmuren. Zo trekt de leiding recent formeel aan de bel bij de president en de minister van Openbare Werken om de hardnekkige wateroverlast in de Keizerstraat op de agenda te plaatsen. De gemeenschap kijkt reikhalzend uit naar het antwoord en de oplossing.

Wanneer de parochianen hierover worden geïnformeerd, reageren zij met een brede glimlach en een warm applaus. Die daadkracht en transparantie dragen zichtbaar vruchten af: de kerkbanken stromen op zondag weer vol en de betrokkenheid groeit met de dag.

Braderie
Dat de boodschap van het triduüm verder reikt dan het altaar, werd op treffende wijze zichtbaar tijdens de feestelijke en drukbezochte braderie op zaterdag 1 augustus. Hier liet de parochie zien hoe traditie en vernieuwing hand in hand gaan. Terwijl de kerkklokken al generaties lang hun vertrouwde klanken laten horen, beweegt de gemeenschap mee met haar tijd. Op de rijkgevulde tafels stonden geliefde lekkernijen naast moderne betaalmogelijkheden, waarbij pinapparaten zorgden voor een snelle service.

Onder de kap van De Mantel heerste een levendige en hartelijke sfeer. De verleidelijke geur van vers gegrilde barbecue met aardappelen en pasta vermengde zich met de aroma’s van saoto en malse kipsaté. Daarnaast vormden zelfgemaakte koeken, verfrissende drankjes en andere smakelijke gerechten een kleurrijk geheel dat bezoekers van alle leeftijden wist te bekoren.

Maar meer nog dan het eten waren het de ontmoetingen die deze avond bijzonder maakten. In het gelach, de gesprekken en de warme onderlinge verbondenheid werd zichtbaar waar het triduüm uiteindelijk om draait: samen geloof beleven en elkaar versterken als gemeenschap. Zo sloot de St. Alfonsusparochie haar triduüm op passende wijze af, als een levendige geloofsgemeenschap waarin geloof, hoop, dienstbaarheid en gemeenschapszin daadwerkelijk gestalte krijgen.
Hieronder zijn enkele foto’s te zien van het triduüm.

Categorieën:geloof en leven, verslag

Tags: Cheryl Jacott-Daal, jongeren, roeping, St. Alfonsusparochie, triduüm