Het inferno van Dan Brown

Geplaatst door

Pater Martien Noordermeer omi –

Deze laatste weken in mijn gedwongen quarantaine, zowel de zeven weken in Nederland als de twee weken in Suriname, moest ik met de verwikkelingen rond het coronavirus in gedachten onwillekeurig denken aan het boek Inferno van Dan Brown. Een briljante chemicus, de miljardair Bertrand Zobrist, heeft een virus ontdekt/gekweekt, waarmee hij iets kan doen aan het probleem van de overbevolking van de wereld. Hij heeft aanwijzingen gegeven waar het virus zich bevindt. Professor Robert Langdon, hoogleraar in de kunstgeschiedenis en symboliek aan de Harvard University, wordt ingeschakeld om het virus te vinden.
Ongeveer 6 jaar geleden heb ik het boek gelezen en het heeft indruk op me gemaakt. Trouwens alle vijf boeken van Brown heb ik gelezen. Ik wilde dit boek echter nog eens lezen en heb zuster Judith en medewerkers van Radio Immanuël gevraagd om het te halen. Het ligt thuis in de boekenkast op de bovenste plank rechts. Het ligt plat samen met de andere vier boeken van Brown. Dat ben ik nu weer aan het lezen.
Het is opmerkelijk dat als je na 5, 6 jaren het boek weer leest, er een hoop dingen weer boven komen, maar ook dat er heel veel zaken, die bij de eerste keer niet eens opgevallen waren, nu ineens opgemerkt worden. Het is een verrijking om een boek nog eens te lezen. Op het moment van dit schrijven ben ik al in Venetië, en ik moet nog naar Florence om te eindigen in het Aya Sophia (museum) in Istanbul. Dus ik heb nog een lange reis voor de boeg. Maar ik heb alle tijd. Daar in Istanbul zal de ontknoping plaatsvinden.

Er gebeuren heel veel vreemde dingen, maar het is de kunst van Brown om overal waar men langsloopt of rent of vlucht of rijdt of vliegt, hij een hele beschrijving geeft van de mensen, de gebouwen, de stad. Een brok geschiedenis wordt ons voorgeschoteld.
Prof. Langdon herinnert zich dat hij liep op de campus van de universiteit van Harvard, maar hij wordt wakker in een ziekenhuis in Florence. Hij weet niet wat er gebeurd is, maar geleidelijk aan dringt het tot hem door dat hij naar Florence is ontvoerd om op zoek te gaan naar de plaats waar zich een groot gevaar bevindt dat de hele mensheid bedreigt. Het moet zo iets zijn als een grote zak met daarin een gevaarlijk virus ergens in een onderaardse citerne, met water en gebouwen uit vroegere eeuwen.
Er zijn allerlei aanwijzingen die hem daarnaartoe zullen brengen. In zijn jaszak bevindt zich een hyper-technische pointer, hij weet niet hoe hij eraan komt, maar met die hi-tech pointer kan men het gedicht Inferno van Dante Aleghieri op de muur projecteren. In het gedicht bevinden zich aanwijzingen om het gevaar te vinden. Ondertussen wordt naast de geweldige spanning die Brown oproept, ons een brok geschiedenis verteld over gebouwen, personen, gebeurtenissen, kortweg een hele geschiedenis van eeuwen wordt ons voorgehouden.

Bertrand Zobrist heeft zijn levenswerk toevertrouwd aan een particulier beveiligingsbedrijf met de naam Consortium, dat tegen veel geld allerlei opdrachten uitvoert. Zo moet vóór een bepaalde datum een video-opname bekeken worden die Bertrand Zobrist aan het Consortium heeft toevertrouwd en een dag later wereldkundig gemaakt worden. Het Consortium ziet de inhoud van de video, maar begint te twijfelen om de opdracht uit te voeren, vooral ook omdat de opdrachtgever, Bertrand Zobrist, een week ervoor zelfmoord pleegt. De WHO, de Wereldgezondheidsorganisatie, gaat zich ermee bemoeien. Alles wordt in het werk gesteld om de locatie van het dreigende gevaar te vinden. Daarvoor wordt prof. Robert Langdon, hoogleraar kunstgeschiedenis en symboliek aan de Harvard University ingeschakeld. Geholpen door een geweldig knappe dokter, Sienna Brooks, vlucht Langdon. Hij raakt verzeild in een duizelingwekkend avontuur. Deze Sienna Brooks gebruikt prof. Langdon om de plaats waar het gevaar zich bevindt te weten te komen om het ideaal van Bertrand Zobrist te verwezenlijken. Zij is zijn minnares en deelt zijn ideaal om de overbevolking te verminderen. Zij speelt dus een dubbele rol en gebruikt de kennis van Langdon om zelf achter de geheime plaats te komen om alsnog de zak te bemachtigen, zodat het ideaal van Zobrist om de overbevolking tegen te gaan, gerealiseerd kan worden.

Zobrist had jaren daarvoor al contact opgenomen met de WHO om medewerking te vragen om de overbevolking tegen te gaan door zijn virus in kleine doses te laten ontsnappen, doordat het virus geleidelijk aan de mensen, zowel man als vrouw, onvruchtbaar maakt. Dit werd door de WHO geweigerd en men verklaarde hem voor gek. Hierna dreigde hij het op eigen houtje te doen, maar hij werd in de gaten gehouden. Toen de prevoost, de directeur van het Consortium, aan wie Bertrand Zobrist zijn vondst en alles eromheen had toevertrouwd, achter de inhoud kwam van de aan het Consortium toevertrouwde video, nam hij contact op met de WHO en samen hebben ze hun kennis en hun krachten gebundeld om dit gruwelijke gebeuren tegen te houden. Er zijn nu twee groepen op zoek naar de zak met het virus: aan de ene kant prof. Langdon, de WHO en de prevoost van het Consortium en aan de andere kant  Sienna Brooks – eerst vertrouwelinge van prof. Langdon en nu zijn verraadster –  en een andere vertrouweling van Zobrist. Het wordt een race tegen de klok.
Uiteindelijk komt men erachter waar het gevaar zich precies moet bevinden: in een ondergrondse watermassa waar er regelmatig concerten worden gegeven. Vanwege de geweldige akoestiek trekken deze concerten veel publiek. Van alle werelddelen komt men naar deze zomerconcerten in dit ondergrondse theater. Goed gezien door Zobrist, want zo zou nl. het virus zijn weg vinden over de gehele wereld.
In de ondergrondse citerne onder het Aya Sophia in Istanbul zijn twee groepen dus op zoek naar de juiste plaats van het dreigende gevaar dat de gehele mensheid zal treffen. Als het virus ontsnapt, dan zal een groot gedeelte – Zobrist had berekend een derde van de mensheid – onvruchtbaar worden. Het is onmogelijk om de laatste gebeurtenissen te beschrijven, waar beide partijen gelijktijdig in die ondergrondse citerne aankomen, juist tijdens de uitvoering van dat zomerconcert. De ene partij wil het virus loslaten en de andere partij wil de oplosbare zak waarin het virus zich bevindt in een glazen kist opvangen. Uiteindelijk lukt het net op tijd om de zak met het virus in handen te krijgen!  Brown kan de spanning zo lekker opschroeven!  Net enige seconden voordat de stoffen zak met het virus door het water zal worden opgelost en het virus vrij zal komen, lukt het om de zak in een glazen kist te krijgen zodat het gevaar is geweken.  Sienna Brooks die zo lang met prof. Langdon heeft opgetrokken, laat hierbij het leven door een kogel. Het gevaar is geweken!
Zoals gezegd, doet dit boek me denken aan de situatie waarin wij ons nu bevinden door het coronavirus dat ook wereldwijd zovelen dodelijk heeft getroffen en nog steeds treft. Het coronavirus heeft net als het virus in Inferno een incubatietijd van twee weken.
Het is de moeite waard dit boek te lezen.

OMHOOG Jaargang 64, editie 20, 24 mei 2020

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s