Verslag van een onvergetelijke reis (1)

Geplaatst door

Pater Martien Noordermeer omi –

Noodgedwongen
Wat mij en vele anderen de laatste weken is overkomen, is iets wat we niet gemakkelijk zullen vergeten. Het begon in Betlehem in Israël/Palestina. Van de ene op de andere dag werden wij het land uitgezet vanwege een virus. Een groep Griekse pelgrims zou de medewerkers van een hotel vlakbij ons Manger Square Hotel in Betlehem hebben besmet met het coronavirus. Daarover heb ik al eens geschreven in een vorige editie van Omhoog.
Daarna moesten wij allen gedwongen in Israël blijven tot we met het eerste vliegtuig naar Nederland konden vertrekken. Ondertussen was het luchtverkeer in Suriname gesloten. Geen vliegtuig erin, geen vliegtuig eruit… Zo moesten wij wachten op het moment dat het luchtruim van Suriname weer geopend zou worden. Dat zou 7 weken duren.
Pater Dorus en ik hadden het geluk dat we in een oblatenhuis in Nederland onderdak hebben kunnen vinden bij een pater die zijn huis moest verlaten vanwege gezondheidsredenen. We hebben twee uitstapjes kunnen doen: een bezoek aan pater Jansen en aan het graf van P. Kolen, een klasgenoot van me die in januari is overleden. In dat huis hebben we 7 weken doorgebracht en op de 50e dag gingen wij terug naar Suriname. Want Suriname had op 20 april het luchtruim even ontsloten, waardoor wij gerepatrieerd konden worden. Die reis vooral is heel merkwaardig verlopen.

Afstand
Op ‘D-DAY’ 20 april jl. stonden wij om half zes ‘s morgens op, we ontbeten en werden daarna met de shuttlebus naar het vliegveld gebracht. Daar was er een gezondheidscontrole. Om 10 voor 8 schoven wij aan in de rij en om de 10 minuten schoven we steeds 10 meter naar voren. Allemaal rondjes lopen, u kent dat wel: tussen die linten door circuleren om de weg zo lang mogelijk te maken. Wij dachten zoals ons werd gezegd, dat wij met 200 man terug zouden keren, maar toen wij op Schiphol die honderden mensen zagen, vroegen wij ons af: allemaal voor Paramaribo? Ja! Allemaal! Daarom had de Surinaamse overheid een groter vliegtuig ingehuurd bij Air Belgium met een stoelencapacititeit van 440. Daar konden er meer in.
Zo gingen er 416 passagiers in dat vliegtuig: 52 rijen met ieder 8 stoelen. Dus niets geen 2 meter afstand. Wij zaten schouder aan schouder: 20 cm van je buurman(-vrouw) links en rechts van je en 40 cm van je voor- of achterbuurman(vrouw). Als er een goede mogelijkheid was om besmet te worden, dan was het wel op vlucht PY993 van Amsterdam naar Paramaribo op 20 april 2020, de zgn. repatriëringsvlucht. Als er de komende weken een piek is in het aantal besmette Surinamers, dan weten we meteen waar en hoe dat is gekomen. Wij vlogen in 9 uur en 20 minuten van Amsterdam naar Paramaribo.

Zwaailichten en sirenes
Om precies 17.20 uur landden we op Zanderij. Het cynische is dat toen we van de trap afdaalden en ons lieten omhelzen door de Surinaamse warmte en we een voet op de Surinaamse bodem hadden gezet, er soldaten met het geweer in de aanslag naar ons toe kwamen die schreeuwden: “Twee meter afstand en mondkapjes over de neus en kin!” Dat was voor mij een ramp, want de glazen van mijn bril besloegen direct. Maar in het vliegtuig was afstand geen probleem: slechts 20 en 40 cm. Wie houdt nu wie voor de gek?
Bij de controle op de J.A. Pengel Airport ging het er chaotisch aan toe. Allerlei tafeltjes met schrijfgerei waar alle 424 passagiers langs moesten om zich te laten registreren. We moesten ons paspoort afgeven om af te stempelen; zouden we dat wel terugkrijgen? Een agent had zeker 60 paspoorten in zijn handen: eigenlijk is dat een heel kostbaar bezit. Je zou dit document maar eens verliezen of kwijtraken! Daarna moesten we twee uur wachten in de bus die ons naar het terrein van KKF in Paramaribo zou brengen.
Pas toen iedereen klaar was, een stempeltje in zijn paspoort had gekregen, en weer in het bezit was van al de benodigde papieren, gingen we in colonne naar onze hoofdstad. Het was toen al 22.20 uur! Loeiende sirenes, zwaailichten van drie agenten op hun voor ons allen bekende motoren gingen ons vooraf. De mensen langs de Indira Gandhiweg vlogen allemaal naar buiten om te kijken wat er aan de hand was. Sommigen dachten misschien dat koning Willem-Alexander en koningin Maxima voorbijkwamen om in Paramaribo zijn verjaardag te vieren, want dat deed hij niet in Nederland vanwege het coronavirus. Nee, wij waren het maar! Waarom al dit extra machtsvertoon vroegen wij ons af. De regering wilde misschien zo laten zien: kijk eens wat wij allemaal voor jullie overhebben om jullie thuis te brengen…

Slotapotheose
De eerste halte na ons vertrek van de J.A. Pengel Airport was het terrein van KKF. Daar traden we binnen in een immens grote hal met meer dan 400 witte plastic stoelen in ongeveer 20 rijen met meer dan 21 stoelen in elke rij. Daar moesten we gaan zitten en weer wachten tot iedereen op zijn stoel zat. Het was ondertussen al bijna 23.00 uur. We werden toegesproken en mochten erna een bak eten halen en verorberen. Toen begon de slotapotheose.
We werden allemaal opgeroepen in – ik geloof – 8 groepen van ongeveer 45 mensen. De bagage moesten we laten staan. Die zou ons later nagestuurd worden. Toen iedereen een plaats gevonden had in een bus – ik geloof dat er 11 bussen waren – gingen we weer met zwaailichten en loeiende sirenes naar het einddoel van onze reis. Ik mocht naar Eco-Torarica en kreeg kamer 357 toegewezen. Pater Dorus heb ik na zijn oproep niet meer gezien. Die was naar hotel Babylon aan de Lala Rookhweg kreeg ik de volgende morgen te horen.
Aangekomen bij Eco-Torarica moesten we weer zitten, wachten, toegesproken worden en wachten op de koffers. Het was ondertussen al bijna half een in de ochtend. In Nederland was het al half zes . We waren dus al 24 uur onderweg. Toen alle koffers er waren, kreeg iedereen een enveloppe met daarin de leefregels voor de komende 14 dagen van onze quarantaine en de sleutel van de kamer. Met die sleutel rende ik naar de 3e etage om uitgeput op mijn bed neer te vallen voor een welverdiende slaap. (wordt vervolgd)

OMHOOG Jaargang 64, editie 17, 3 mei 2020

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s