24 Uur voor de Heer 2019: Relatie mens met God en de natuur

Geplaatst door

Charles Chang –

Voorbereiding op Pasen
Paramaribo – “24 Uur voor de Heer. Vandaag is de dag van de genade.” Met deze woorden opent plebaan Esteban Kross het jaarlijks evenement op vrijdag 5 april jl. in de kathedrale basiliek. Van twaalf uur vrijdag tot twaalf uur de volgende dag krijgen groepen en parochies elk een half uur om voor te gaan in gebed. Behalve dat de kerk een etmaal open is, biedt 24 Uur voor de Heer ook de gelegenheid om het Sacrament van de biecht te ontvangen. Daarvoor staan de stoelen in de hoeken van de kathedrale basiliek. Pater Guillaume Woei A Jin verricht de lezing uit het Heilig Evangelie. “Is dat niet de man die wordt gezocht, maar zie hem in het openbaar spreken! Zou dat betekenen dat de overheid hem erkent? Geen mens weet waar hij vandaan komt!” zeggen enkele Jeruzalemmers tegen elkaar. Kross in zijn preek anticiperend hierop: “24 Uur voor de Heer is een goede voorbereiding op Pasen en de Goede Week – de kern van ons christelijk geloof. Volgens zijn geboorte is het duidelijk waar hij vandaan komt, maar wij kunnen niet binnen dringen in de Goddelijke geheimen wie God is, zolang hij zich niet openbaart. De Vader heeft hem gezonden, hiervoor is hij gekomen, voor het probleem van onze zonden en het kwaad.”
Na de eucharistieviering wordt het tijd om het Allerheiligste – in de monstrans – ceremonieel uit te stellen. Daarna is het de werkgroep van het Antonius lof (St.-Rosakerk) die als eerste overneemt met een rozenkransgebed, gevolgd door de Biddende moeders met de Rozenkrans van Bevrijding.

Het Allerheiligste
Het publiek dat bij de eucharistieviering was toegenomen tot circa tweehonderd aanwezigen, neemt weer af en zo gaat het de hele tijd door met een komen en gaan van mensen. Sommigen blijven uren, anderen kort. De paters die de biecht afnemen krijgen het druk.
Onder de groepen en individuen die presenteren zijn ook leden van de Haïtiaanse gemeenschap in Suriname. ‘Groepsvertegenwoordiger’ Jolanda Joseph Cormier geeft aan dat in Haïti ook hetzelfde wordt gedaan, alleen gebeurt dit niet een etmaal maar tot de avond. “Misschien bij voldoende belangstelling dat men doorgaat tot de volgende dag, want door de situatie in Haïti gaan de mensen in de avond de straat niet op. Wie dan in de kerk is, blijft tot de volgende dag maar niet iedereen wil dat. Het is niet zoals hier, waar men zo vrij is om te komen en gaan in de late uren.” In de avonduren groeit weer het aantal bezoekers en ‘blijvers’. Gezinnen nemen ook de moeite om te komen. Er bestaat ook de gelegenheid om intenties te schrijven en deze in de gebedendoos te deponeren. Elk half uur klinkt weer een andere stem door de draadloze microfoon die voorgaat in een reflectie, rozenkrans, kruisweg of smeekgebed – zonder dat je een persoon ziet. “Er staat niemand voorin, ook geen priester, want we richten ons tot het Allerheiligste,” zegt een vrijwillige medewerker.

Ecologische bekering
“Water is altijd enorm betekenisvol geweest in de Bijbel en in ons geloofsleven. Het is een teken van vernieuwing en het wegwassen van de zonde. Door Jezus na te volgen in het sacrament van de doop treden we in zijn voetspoor en moeten we proberen hem zo getrouw mogelijk na te volgen. Beseffen wij wel hoe kostbaar en belangrijk water voor ons is, of is het iets vanzelfsprekends voor ons?” “Wij mensen bestaan hoofdzakelijk uit water, net als onze planeet. Toen God mens werd in Jezus Christus bekleedde hij zich met een vorm die voornamelijk uit water bestond.” Woorden van Astra Macnack van Blessed Media. Daarmee verwijst ze naar Laudato Si’, het boek van de paus over de relatie schepping en mens en het thema Ecologische bekering van deze 24 Uur voor de Heer. En terwijl buiten podiummuziek klinkt van leerlingen die oefenen bij On Stage, weergalmt de smeekbede van de Opleiding Kader Bisdom door de gewelven van de historische moederkerk. “Yere wi. Wi e djeme gi yu. Masra Jezus wi e kari yu…”
Een tweede vreemde taal voor die dag komt van de Braziliaanse parochie Nossa Senhora de Nazaré. Zij doet de kruisweg op meerstemmige wijze in het Portugees. Rinia Groenhart die eerder op de dag bij de eucharistieviering was geweest, is voor de tweede keer terug. Haar reden: groei in het geloof. “24 Uur voor de Heer is bijzonder, het is iets dat ik niet elke dag meemaak. Dit leert je om anders bezig te zijn met de Heer en voor alles dat me dichterbij brengt bij Hem open ik mijn hart. Als ik kijk waar ik was toen ik begon met het geloof en waar ik nu ben, dan ben ik gegroeid.”

Lang blijvers
Tegen half twaalf in de avond komt leven in de brouwerij. Basisgemeente Hanna’s Lust komt met lofprijzing en smeek in zangvorm. In de groep is een gitarist en orgelspeler. “Suma na mi Masra; suma na mi Masra!? Mi na fu yu!” luidt een zin uit de smeekbede. De volgende die voorgaat, is de Katholieke Charismatische Vernieuwing (KCV), met een kruisweg die de mensen van hun zitbanken haalt. Lopend van statie naar statie horen de mensen aan wat bij elke statie gebeurt en een overweging die te maken heeft met het thema. Ook de Katholieke Jongeren Suriname (KJS) deden daarvóór een soortgelijke overweging maar dan meer naar de jongeren toe gericht. Een uur na middernacht is het aantal ‘diehards’ van vijftig gehalveerd, tegen twee uur nog eens een keer met de helft. De dekens en jasjes om de schouders duiden aan dat het een lange nacht wordt voor de nablijvers. Af en toe lopen ze rond voor de bloedstroming. Wie tegen half drie binnenloopt, is pater Kross die zijn collega Da Silva aflost voor de volgende twee uren voor het horen van de biecht. Gedurende de nacht komen nog bezoekers, maar het gaat meer om mensen die voorgaan of die hun parochie zijn komen ondersteunen, zoals de H. Driekoningenkerk. Als de eerste zonnestralen door de hoge ramen binnenvallen, druppelen pas de eerste bezoekers binnen. Sommigen waren reeds eerder geweest en komen voor de twee of derde keer. Na elf uren aanwezig staat acoliet Jill van der Meer op om naar huis te gaan. Het is haar eerste 24 Uur voor de Heer. Gesterkt door de kracht van Heer is zij de hele nacht opgebleven. “Ik heb tijd vrijgemaakt en ga nu met een voldaan gevoel naar huis. Dat God mij mag zegenen om te blijven groeien in het geloof, het werk te doen voor de kerk en een voorbeeld te zijn voor de jongeren.”
Marion Wanabo heeft aan drie edities meegedaan, telkens van begin tot eind. Ze heeft alleen een flesje water bij zich. “Om tijd met Hem door te brengen en telkens wanneer ik het doe, ervaar ik de Heer. Dit is mijn offer dat ik wil geven.”

Gods schepping
Met het verstrijken van de tijd groeit het aantal bezoekers naar meer dan de dag ervoor. De smeekbeden van de inheemsen zijn vooral gericht op Moeder Aarde. “Wij zijn één met Moeder Aarde, wij zijn de natuur. Inheemsen hebben een collectieve leefwijze, de westerse een individualistische en consumptieve.”
Het RKBO gaat in op de betekenis van Ecologische Bekering, een bekering op alle drie niveaus. Bij deze editie van 24 Uur voor de Heer heeft van de 27 groepen slechts één het laten afweten. Dan start de slotviering met het verheffen van het Allerheiligste door monseigneur Karel Choennie. “Gefeliciteerd met het volhouden van 24 uur bidden; het heeft ons hopelijk alerter en ontvankelijker gemaakt voor de natuur. Ecologische Bekering is een bekering van onze levensstijl. We kunnen niet omheen. In Johannes neemt de bedreiging tegen Jezus toe en wanneer hij is gekruisigd dan dringt het pas tot de mensen door dat het de zoon is van God. Geleidelijk gebeuren er dingen die met ons levensstijl te maken hebben. Laten we bidden dat we aangewakkerd zijn om Gods schepping te beschermen.”

OMHOOG Jaargang 63, editie 13, 14 april 2019

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s