door pater M. Noordermeer. O.M.I.
Geschiedenis
Het feest van Christus Koning werd vroeger altijd gevierd op de laatste zondag van oktober, maar sinds VATICANUM II is dit feest definitief geplaatst op de laatste zondag van het kerkelijk jaar en dus op de 34e zondag van het jaar A, B of C. Het is ook de afsluiting van het kerkelijk jaar. Het feest werd een eeuw geleden, in 1925, ingesteld door paus Pius XI naar aanleiding van de 1600-jarige viering van het Concilie van Nicea om tegen het laïcisme en atheïsme nadruk te leggen op de allesomvattende betekenis van het koningschap van Christus over de mens en de wereld. Dit concilie van Nicea, in 325 dus, is officieel het eerste concilie, maar als we de bijeenkomst van de Apostelen in Jeruzalem, ongeveer in het jaar 59 of 60 (Zie Handelingen XV) over het toetreden van de niet-joden tot het christendom, meetellen, dan is het Concilie van Nicea het tweede concilie. In de geschiedenis van de RK Kerk zijn er 20 of 21 concilies geweest. Dat van Jeruzalem was in ieder geval een kerkvergadering op de synodale manier waarop Paus Franciscus ons in deze tijd bijeen heeft geroepen, waar de mensen bij elkaar komen om problemen te bespreken, naar elkaar te luisteren en samen zoeken naar een oplossing. Dat is het ideale van een SYNODALE KERK!!!
Quid est veritas?
Als Paus Benedictus XVI op 23 november 2008, tijdens het Angelusgebed op het feest van Christus Koning tot de mensen spreekt over het Koningschap van Christus zegt hij het volgende: “Het Koninkrijk van Christus volgt de criteria van deze wereld niet. Zijn maatstaf is de liefde, de toewijding, de inzet voor de behoeftigen naar lichaam en ziel. Als we in het Onze Vader bidden dat Zijn Koninkrijk moge komen, dan vereist dat van ons dat wij de bereidheid hebben het ideaal van Koning Christus in ons leven om te zetten…”
Als Jezus voor Pilatus staat vraagt Pilatus: “Zijt Gij de koning der Joden?” dan stelt Jezus een wedervraag: “Zegt U dit uit uzelf of hebben anderen dit van Mij gezegd? Pilatus weer: “Ben ik soms een Jood? Uw eigen volk en Hogepriesters hebben je aan mij overgeleverd. Wat heb je gedaan?” Dan zegt Jezus: “Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld! “Dus Koning ben je?” vraagt Pilatus. “Ja, Koning ben Ik. Hiertoe ben Ik in de wereld gekomen om te getuigen van de waarheid…”
Hoe de gesprekken tussen Jezus en Pilatus zijn verlopen weten we niet met zekerheid, maar het is zeker dat Pilatus latijn sprak! Misschien was er een tolk bij om het latijn om te zetten naar het Aramees of Hebreeuws of omgekeerd! Maar zeker is dat Pilatus op het laatste antwoord van Jezus in zichzelf de vraag stelt, in het latijn: Quid est veritas? (Wat is waarheid?) Het mooie is, dat in de vraag het antwoord verscholen ligt. De H. Hieronymus, die de Bijbel in het latijn heeft vertaald heeft hier een mooi anagram*** in verstopt. Alle letters van “QUID EST VERITAS”, de vraag van Pilatus vormen het antwoord: “EST VIR QUI ADEST”, het is de man die voor u staat.
(***Anagram: een anagram is een woord of zin, dat als je alle letters van dat woord of woorden op een andere plaats zet je ook een ander woord krijgt: SPAR = RASP…)
Drie grote feesten
Het feest is door het tweede Vaticaans Concilie aan het einde van het kerkelijk jaar geplaatst omdat het Concilie daarmee wilde uitdrukken dat Jezus het middelpunt is van het kerkelijk jaar. In de drie grote feesten, zoals Kerstmis, Pasen en Pinksteren speelt Jezus een grote rol, zo niet, de hoofdrol. Het gaat in Hem en door Hem, en voor Hem, door Hem en met Hem, zoals we dat in elke Eucharistie bidden, bij de afsluiting van het Grote Dankgebed, vlak voor het Onze Vader: DOOR HEM, EN MET HEM, EN VOOR HEM, EN IN HEM ZAL UW NAAM GEPREZEN ZIJN… Het gaat om Christus!
Met Kerstmis is het de God de Vader die Zijn Zoon Jezus Christus stuurt. Kerstmis is dus het feest van God de VADER. Met Pasen is het Jezus Christus zelf die lijdt, sterft en verrijst, dus het feest van God de ZOON en met Pinksteren is het Jezus Christus die de beloofde Heilige Geest stuurt, dus het feest van GOD de HEILIGE GEEST, om Zijn leerlingen de kracht en wijsheid te geven om het werk dat Jezus is begonnen, voort te zetten. Daar krijgen ze de zending om werkelijk te getuigen, apostel te zijn.
CHRISTUS, KONING VAN HET HEELAL, zoals de officiële naam luidt van dit feest is een grootse afsluiting van het kerkelijk jaar. Met de Advent beginnen we weer opnieuw met die cyclus van de drie grote feesten.

Categorieën:geloof en leven
Geef een reactie