Pater Rudi Wong Loi Sing overleden

Pater Rudi René Wong Loi Sing is hedenmorgen, 7 september, kalm en zacht overleden. Op 8 maart jongstleden vierde hij nog zijn negentigste verjaardag, omringd door parochianen, familie en vrienden. In de laatste dagen ging zijn gezondheid zichtbaar achteruit. Hij was zich ervan bewust dat hij de Heer tegemoet zou gaan. Sygna Paujali, koster van de Bonifatiuskerk, verzorgde hem samen met haar kinderen en kleinkinderen liefdevol tot het laatste ogenblik.

Een priester naar Gods hart

Pater Rudi werd samen met zijn eeneiige tweelingbroer Waldi geboren in Dirkshoop, in het district Saramacca. De broers stonden al vroeg bekend als intelligente en begaafde kinderen. Waldi werd eerst onderwijzer voordat hij besloot priester te worden. Rudi studeerde in Delft en werd ingenieur, maar ook hij koos uiteindelijk voor het priesterschap. In augustus 1970 vertrok hij naar het grootseminarie in Trinidad. Op 15 december 1974 werd hij door Mgr. Zichem in de kathedraal tot priester gewijd. Wie pater Rudi ontmoette, zag een man die zijn roeping met eenvoud, trouw en vreugde beleefde. Hij bad nauwgezet het breviergebed, vierde dagelijks de eucharistie en kon uren in stilte doorbrengen voor het Allerheiligste. Zijn leven was geen uiterlijke vertoning van vroomheid, maar een stille, consequente overgave aan God en aan de mensen die aan zijn pastorale zorg waren toevertrouwd.

Talenten in dienst van mensen

Net als meerdere leden van de familie Wong Loi Sing erfden Rudi en Waldi het schilderstalent van hun vader. Daarnaast waren zij muzikaal begaafd en schreven zij verschillende liturgische liederen. Pater Rudi was een virtuoos op de klassieke gitaar. Hoewel zijn pogingen om jongeren voor dit instrument te winnen niet altijd het gewenste resultaat hadden, bracht hij met zijn gitaar overal waar hij kwam levendigheid en verbondenheid. Ook zijn technische kennis stelde hij vanzelfsprekend ten dienste van anderen. Voor parochianen repareerde hij ventilatoren, radio’s, rijstkokers en tal van andere apparaten. Zijn talenten waren voor hem nooit een bezit om mee te pronken, maar gaven hem steeds nieuwe manieren om mensen nabij te zijn.

Herder met een dienend hart

Pater Rudi diende onder meer in de parochies Maria Koningin van de Wereld, Heilige Driekoningen en St. Jozef in Nickerie. Waar hij ook werkte, viel hij op door zijn toewijding, eenvoud en benaderbaarheid. Als pastoor van Maria Koningin van de Wereld in Latour reed hij op zondag vaak met een auto vol misdienaars naar zijn hoogbejaarde moeder voor de lunch. Daar, aan de Nieuw Charlesburgweg, werd de zondag een feest van gemeenschap en gastvrijheid. Zesentwintig jaar lang was hij pastoor in Nickerie, waar hij vijf kerken bediende. Pas na zijn vertrek werd duidelijk hoe vaak hij uit eigen zak water- en elektriciteitsrekeningen had betaald. Vakantie hoefde voor hem niet. Zijn rust vond hij in het dienen, zijn vreugde in het nabij zijn van mensen. Juist daarin werd zichtbaar wie hij ten diepste was: een priester naar Gods hart.

Tweelingbroers

Wie de broers samen meemaakte, herinnert zich ook hun bijzondere band. Op hun verjaardag, nadat de gasten waren vertrokken, volgde steevast het ritueel van het verdelen van de cadeaus. Rudi wilde het mooiste aan Waldi geven, en Waldi op zijn beurt aan Rudi. Dat over en weer geven kon uren duren. Als tweelingbroers leken zij niet alleen uiterlijk sterk op elkaar; ook in hun houding, smaak en gevoel voor het goede waren zij nauw met elkaar verbonden. Hun bijna identieke verschijning vormde ooit zelfs de kern van een toneelstuk van pater Henning. Achter de ernst van de twee broers bleek ook een onverwacht acteertalent schuil te gaan. De twee waren onafscheidelijk. Hoewel Waldi was benoemd in Groningen om pater Moesai te ondersteunen, was hij vaak in Nickerie te vinden om Rudi bij te staan.

Categorieën:geloof en leven