Homilie bij het 60-jarig bestaan van de Driekoningenparochie

Mgr. Karel Choennie –

Driekoningenparochie, Paramaribo-Noord
Geliefde medebroeders in het priesterschap,
dierbare religieuzen, geachte parochianen, vrienden en weldoeners,

Vandaag danken wij God voor een bijzondere mijlpaal: zestig jaar Driekoningenparochie. Zestig jaar van geloof, hoop en liefde; van gebed, verkondiging en dienstbaarheid; van mensen die zich hebben laten leiden door de Heer. Onze patroonheiligen, de drie wijzen uit het Oosten, herinneren ons eraan dat geloof een weg is. Zij volgden de ster, ook door onzekerheid heen, totdat zij Christus vonden. Zo is ook onze parochie geroepen om steeds opnieuw Christus te zoeken en Hem zichtbaar te maken.

Onze geschiedenis begon bescheiden, op een plaats die aanvankelijk vooral bekend stond als internaat voor Hindustaanse kinderen. Daar kregen jongeren kansen om te leren, te groeien en een toekomst op te bouwen. Zo werd al vroeg duidelijk dat de Kerk niet alleen woorden verkondigt, maar ook mensen dient.
Wat als een klein zaadje begon, is uitgegroeid tot een levende geloofsgemeenschap waarin velen beschutting, gebed en verbondenheid vinden.

Met dankbaarheid noemen wij de komst van de Salvatorianen. Hun missionaire geest, pastorale inzet en nabijheid hebben deze gemeenschap sterk gevormd. Zij dienden de sacramenten, begeleidden gezinnen, inspireerden jongeren en ondersteunden ouderen.
Dankzij de inzet van priesters, religieuzen en leken is de Driekoningenparochie uitgegroeid tot een plaats van verzorgde liturgie, actieve betrokkenheid, ontmoeting en zorg voor armen en kwetsbaren.

Daarom mogen wij vandaag zeggen dat deze parochie een modelparochie is: niet omdat zij volmaakt is, maar omdat zij laat zien wat mogelijk wordt wanneer heel het volk van God samen verantwoordelijkheid draagt.
Een modelparochie bewaart niet alleen het verleden, maar leeft vanuit het Evangelie en geeft het door aan een nieuwe generatie. Vandaag kijken wij daarom dankbaar terug n vertrouwvol vooruit.
De vraag is niet alleen wat wij hebben bereikt, maar vooral wat God van ons vraagt in de komende jaren.

In onze tijd nodigt de Kerk ons uit om synodaal te zijn: samen onderweg als leerlingen van de Heer. Dat vraagt om luisteren naar elkaar, naar de ervaringen van Gods volk en vooral naar de stem van de Heilige Geest.
Voor onze parochie blijven de drie sleutelwoorden van de synodale Kerk richtinggevend: gemeenschap, participatie en missie.
Gemeenschap betekent dat wij elkaar erkennen als broeders en zusters in Christus.
Participatie betekent dat iedere gedoopte, met zijn of haar gaven, meebouwt aan het leven van de Kerk.
Missie betekent dat wij naar buiten treden en anderen door ons getuigenis, onze dienstbaarheid en liefde naar Christus leiden.

Zo kan de Driekoningenparochie ook in de toekomst een voorbeeld blijven: een gemeenschap die groeit in verbondenheid, deelname en missionaire vreugde.
Onze samenleving verandert snel. Jongeren, gezinnen en ouderen hebben de steun van een warme geloofsgemeenschap nodig. Daarom blijft de opdracht van de Kerk belangrijk: Christus zichtbaar maken door geloofwaardig getuigenis, verbondenheid en concrete naastenliefde.

Ik nodig alle parochianen uit om de geest van de wijzen levend te houden: blijf Christus zoeken, aanbidden en Hem aanbieden wat u bezit aan geloof, talenten en inzet.
Aan de jongeren zeg ik: jullie zijn niet alleen de toekomst van de Kerk, maar ook haar heden. Durf verantwoordelijkheid op te nemen en te dromen van een missionaire, open en vreugdevolle Kerk.
Aan de gezinnen zeg ik: maak van uw huis een kleine huiskerk waar geloof, vergeving en liefde centraal staan.
Aan de ouderen zeg ik: uw gebed, wijsheid en trouw blijven een kostbare rijkdom voor onze Kerk.

Vandaag danken wij God voor allen die in deze zestig jaar hebben meegebouwd aan deze gemeenschap: priesters, religieuzen, catechisten, bestuursleden, vrijwilligers en parochianen. Wij gedenken ook dankbaar hen die ons zijn voorgegaan naar het huis van de Vader.
Laten wij ten slotte bidden dat de ster van Bethlehem ook in de toekomst boven deze parochie mag blijven schijnen; dat de Driekoningenparochie een plaats mag blijven waar mensen Christus ontmoeten; dat zij een bron van geloof, hoop en liefde mag zijn voor Paramaribo-Noord, voor Suriname en voor de Kerk van onze tijd.
Moge Maria, Sterre der Zee, ons begeleiden op onze weg. En moge God deze parochie blijven zegenen in de naam van de Vader, de Zoon en de Heili

https://www.facebook.com/share/p/1EhrW2jmGb



Categorieën:geloof en leven, Overwegingen

Tags: , , ,

Plaats een reactie