Achtergrond van de eerste lezing (Handelingen der Apostelen 8: 5-8.14-17)

Deze zondag leest de liturgie in de eerste lezing over de diaken Filippus. De diaken Filippus moet tezamen met vele Christengelovigen vluchten uit Jeruzalem wanneer de vervolgingen losbarsten. Hij wijkt uit naar Samaria, de middelste provincie van het land Israël. Daar onder de Samaritanen, begint Filippus over Jezus te prediken en vele mensen van Samaria komen tot geloof in Christus.

Eerste lezing: Handelingen der Apostelen 8: 5-8.14-17

In die dagen kwam de diaken Filippus in de stad van Samaria en predikte daar de Messias. Filippus’ woorden oogstten algemene instemming toen de mensen hoorden wat hij zei en de tekenen zagen die hij verrichtte. Uit vele bezetenen gingen de onreine geesten onder luid geschreeuw weg en vele lammen en kreupelen werden genezen. Daarover ontstond grote vreugde in die stad. Toen de apostelen in Jeruzalem vernamen dat Samaria het woord Gods had aangenomen, vaardigden zij Petrus en Johannes naar hen af, die na hun aankomst, een gebed over hen uitspraken, opdat zij de heilige Geest zouden ontvangen. Deze was namelijk nog over niemand van hen neergedaald; ze waren alleen gedoopt in de naam van de Heer Jezus. Zij legden hun dus de handen op en ze ontvingen de heilige Geest.

Tussenzang:  Psalm 66

Refrein: JUBELT VOOR GOD, ALLE LANDEN DER AARDE

1. Jubelt voor God, alle landen der aarde,

bezingt de heerlijkheid van Zijn Naam.

Brengt Hem hulde en zegt tot uw God,

verbijsterend zijn al Uw daden.

2. Heel de aarde moet U aanbidden,

bezingen Uw heilige Naam. Komt en

aanschouwt wat God heeft verricht,

ontstellende daden onder de mensen.

3. Hij maakte de zee tot een droge vallei,

zij gingen te voet door de bedding.

Laten wij juichen van vreugde om Hem,

die eeuwig regeert door Zijn macht.

4. Komt dan, godvrezenden, luistert naar mij,

ik zal u verhalen wat Hij mij gedaan heeft.

God zij geprezen, Hij wees mij niet af,

onthield mij niet Zijn erbarmen.

Achtergrond van de tweede lezing (1 Petrus 3: 15-18)

In deze passage uit de eerste brief van Petrus, spreekt de apostel over het grote belang van het goede voorbeeld. Wanneer Christengelovigen zachtmoedig, oprecht, rechtschapen, en met echte naastenliefde in het leven staan, dan wordt hun voorbeeld een krachtig getuigenis. Het zal maken dat anderen zich eerder zullen openstellen voor de verkondiging van het geloof in Jezus.

Tweede lezing: 1 Petrus 3: 15-18

Dierbaren, heiligt in uw hart Christus als de Heer. Weest altijd bereid tot verantwoording aan al wie u rekenschap vraagt van de hoop die in u leeft. Maar verdedigt u met zachtmoedigheid en gepaste eerbied, en zorgt dat uw geweten zuiver is. Dan zullen zij die uw goede christelijke levenswandel beschimpen, met hun laster beschaamd staan. Hoeveel beter is het, zo God het wil, te lijden voor het goede dat men doet dan straf te ondergaan voor misdrijven. Ook Christus is eens voor al gestorven voor de zonden, de Rechtvaardige voor de onrechtvaardigen, om ons tot God te brengen. Gedood naar het vlees, werd Hij ten leven gewekt naar de Geest.

Achtergrond van de evangelielezing:  (Johannes 14: 15-21)

Ook deze evangelielezing -net als die van de vorige zondag- is genomen uit de afscheidsrede van Jezus, dat is een collectie van woorden van Jezus aan Zijn apostelen tijdens het laatste avondmaal. Jezus verzekert Zijn apostelen dat Hij de Heilige Geest zal zenden. Hij zal overgeleverd en gekruisigd worden, omdat het de wil van de Vader is dat Jezus zo de verzoening der zonden en het doorbreken van de machten der duisternis zal volbrengen. Hij zal dus een korte tijd er niet meer zijn. Maar na Zijn verrijzenis zal Jezus opnieuw verschijnen aan Zijn leerlingen, maar nu op een nieuwe, verheerlijkte wijze. Door de kracht en de wijsheid van de Heilige Geest zal de verrezen Heer de gelovigen steeds meer inzicht geven in de diepere bedoelingen van God, in de diepere betekenis van Jezus’ woorden, en in wat de Vader van ons vraagt.

Evangelie: Johannes 14: 15-21

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: “Als gij Mij liefhebt, zult ge mijn geboden onderhouden. Dan zal de Vader op mijn gebed u een andere Helper geven om voor altijd bij u te blijven: de Geest van de waarheid, voor wie de wereld niet ontvankelijk is, omdat zij Hem niet ziet en niet kent. Gij kent Hem, want Hij blijft bij u en zal in u zijn. Ik zal u niet verweesd achterlaten: Ik keer tot u terug. Nog een korte tijd en de wereld ziet Mij niet meer; gij echter zult Mij zien, want Ik leef en ook gij zult leven. Op die dag zult gij weten, dat Ik in mijn Vader ben en gij in Mij en Ik in u. Wie mijn geboden onderhoudt, die hij heeft ontvangen, hij is het die Mij liefheeft. En wie Mij liefheeft, zal door mijn Vader bemind worden; ook Ik zal hem beminnen en Ik zal Mij aan hem openbaren”.

Overweging:

Voor deze 6^e zondag in de Paastijd, herinnert de Kerk ons eraan dat Pinksteren dichtbij komt: het feest van de Heilige Geest. We gaan er nu al bij stilstaan hoe wezenlijk de gave van de Heilige Geest is in ons leven als gelovige katholieken, tezamen met alle andere Christenen en mensen van goede wil.

De Heilige Geest is altijd de grote kracht van Gods liefde en inspiratie geweest. De eeuwen door heeft Hij moed en troost gegeven en de harten van vele mensen doen branden van een nieuw hoop: een nieuwe hoop dat er nog zoveel te gebeuren stond waar zij graag deel van wilden zijn; een nieuwe hoop dat God nooit overwonnen is of niet zou bestaan. De Heilige Geest liet hen weer ervaren wat het is om geraakt te worden door God: iets aanvoelen van het eeuwige en zuivere; iets aanvoelen van een liefde die het leven zin geeft en dat ons een bredere visie geeft dan alleen maar leven voor het materiële. De Heilige Geest ontsteekt in de harten van allen die zich voor Hem openstellen het vuur van solidariteit met anderen, het vuur van het je inzetten voor je medemens door goedheid in actie. De Heilige Geest ontsteekt in het hart van een gelovig mens het vuur van meer aandacht vrijmaken voor God in het innerlijke van je ziel.

In de eerste lezing zien we hoe de Heilige Geest het leven van gelovige mensen op hele verrassende wijze leidt. In Jeruzalem had de jonge Kerk eerst een tijdje rust en uitbreiding gekend. Er was een sterke saamhorigheid geweest en ze hadden in onderlinge eenheid steeds samen gebeden en de eucharistie gevierd. De sociaal-zwakkeren onder hen werden goed verzorgd met die liefde die zij van Jezus hun verrezen Heer hadden geleerd. De Heilige Geest had hen steeds weer ingegeven hoe met anderen te spreken over Jezus, over de diepere betekenis van Zijn woorden, parabels en wonderen, over de innerlijke vrede die zij ervaarden in het gebed, en over de bron van hun naastenliefde en inzet voor de armere mens in hun midden. En zo waren was de jonge Kerk een hechte groep waar steeds meer mensen zich bij aansloten.

Maar toen begonnen de hogepriesters en leidinggevende Farizeeën en Sadduceeën zich steeds meer aan hun te ergeren en aan hun groeiende populariteit onder het volk. Zij startten toen met een verschrikkelijke vervolging. Vele Christelijke Joden vluchtten in paniek weg uit Jeruzalem, waar hun leven niet meer veilig was. Maar dan zien we wat de Heilige Geest in ons leven doet: daar waar er een paar ramen gesloten werden, opent de Geest enkele deuren. Met andere woorden: daar waar wij dankbaar aandacht hebben voor wat God in ons leven doet, daar waar wij in Zijn dienst staan en Hem betrekken in ons dagelijks leven, daar zal de Heilige Geest steeds weer onverwachte, verrassende dingen doen.

In de eerste lezing lazen we hoe de diaken Filippus ook moesten wegvluchten uit Jeruzalem voor het geweld van die grote vervolging. En juist toen opende de Heilige Geest nieuwe deuren. Want vele mensen van Samaria bleken heel open en enthousiast te zijn toen Filippus Jezus verkondigde. Zij omarmden het geloof en werden krachtige Christenen.

Laten wij hiervan leren om onder alle omstandigheden in het leven van iedere dag en in de tijden van tegenslag, teleurstelling, ziekte of stress, toch de dankbaarheid te bewaren. Dankbaarheid zal ons sterk maken in ons geloof. Door de dankbaarheid heel bewust vast te houden in ons leven, zal het ons open doen staan voor het werken van de Heilige Geest in ons binnenste.

En daar waar de Heilige Geest ons kan leiden en wij bewuste, actieve discipelen zijn van Christus, daar zullen wij ons ook steeds meer actief opstellen. Er groeit dan in ons leven een grotere gevoeligheid voor wat waar is en oprecht. Wij ontwikkelen dan een groeiende solidariteit met de belangrijke issues van de samenleving. Ons geloof in Christus beweegt ons dan steeds meer tot dienstbaarheid.

Laten we blijven geloven in een krachtige geloofsgemeenschap en zelf aandacht vrijmaken voor momenten van gebed en stille gerichtheid op de Heer van leven en waarheid. Laten we blijven geloven in een krachtig geloofsleven dat ons met verbondenheid in relatie brengt met medemensen en met inspirerende ervaringen in moeilijke situaties. Een geloofsleven dat ons omvormt tot mensen met diepe interesse en betrokkenheid, mensen die grote voldoening vinden als wij mogen bijdragen tot maatschappelijke verbetering, of tot een groeiend geloof in enkele personen om ons heen. Laten we de komende week vaak bidden tot de Heilige Geest: “Kom Heilige Geest, en schenk mij wijsheid, kracht en naastenliefde. Kom Geest van God en sta mij bij in mijn bestaan, nu, in dit moment van mijn leven. Leid mij, vorm mij, vertroost mij en help mij. Kom, Geest van liefde, kom!”

Categorieën:geloof en leven

Tags: Esteban Kross, Overwegingen