door Thanya Soké Fonkel –
Op 25 januari 2026 was er groot feest aan de Ramenasstraat te Devisbuiten in de St. Pauluskerk. Deze kerk werd op 26 januari 2020 ingewijd werd door Mgr. Karel Choennie ter accommodatie van de Saamaka en Matawai Marron gemeenschappen die de behoefte hebben om hun katholiek geloof tot uiting te brengen binnen de eigen cultuur, taal en omgangsvormen. De boslandpater, Antonius te Dorsthorst OMI, voor iedereen bekend als pater Toon, heeft een grote rol gespeeld. Hij heeft 55 jaren lang onafgebroken zijn krachten gegeven voor het overbrengen van het katholiek geloof en bijdragen aan ontwikkeling van het binnenland in Marron en Inheemse dorpen. De bijzondere bijeenkomst of groot feest werd genoemd ‘Bigi danki, Toon’, heel hartelijk dank, Toon.
Een feestelijke bijeenkomst
De catechisten, paters en overige geestelijke leiders zaten in hun kerkgewaad voorin van de kerk. Daarna volgde het publiek in hun kleurige traditionele Marron kleding welke de feestsfeer alleen maar benadrukte. De gastheer, diaken Nelson Pavion was samen met pastoraal Saamaka, de grote motor achter de organisatie van deze dag. Naast vertegenwoordigers van de Saamaka en Matawai gemeenschappen uit stad en binnenland waren er ook genodigden op het feest. Aanwezig waren de districtscommissaris van Boven-Suriname, H. Jeroe, de districtscommissaris van Boven-Saramacca, mevrouw R. Beely, het traditioneel gezag waaronder kapiteins en basya’s, Er waren gasten aanwezig van verschillende christelijke denominaties en geloofsovertuigingen. De kerkruimte bleek weer te klein te zijn. Er waren tenten buiten opgezet en een televisiescherm zodat iedereen de dienst kon volgen. In de reeds aanwezige hut was alles klaargelegd voor een demonstatie cassavebrood bakken en rijst stampen. De traditionele Marron gerechten werden ook klaargelegd.
Dankbaarheid en cadeaus
De zondagse kerkdienst vond normaal voortgang. Tijdens de dienst stonden alle geestelijken om pater Toon heen en met handoplegging deden zij een speciaal gebed voor hem. De gemeente toonde al tijdens de kerkdienst hun dankbaarheid aan Pater Toon voor zijn levenswerk. Op 25-jarige leeftijd was het de bedoeling dat de jonge Antonius te Dorsthorst als zendeling naar het Afrikaans land Namibië zou gaan. Alles was al geregeld, maar op het laatste moment deed pater Joop Calis, die toen actief was in Suriname, alles eraan om de jonge zendeling naar Suriname te halen. Hij was niet bekend met Suriname, maar hij liet God zijn leven sturen en ging de nieuwe, onverwachte uitdaging aan. Hij kwam terecht in een multiculturele samenleving, voelde zich thuis en veranderde niet meer van standplaats. Suriname werd zijn thuis. Vanaf zijn priesterwijding werd hij aangesteld als zendeling in de Saamaka, Matawai en enkele Inheemse gemeenschappen De inmiddels 82-jarige pater Toon heeft 55 jaren lang onafgebroken zijn krachten gegeven aan voornamelijk het binnenland van Suriname. Als landbouwkundige kon hij veel meer doen dan zich alleen richten op de godsdienstige behoefte. Hij was betrokken bij gemeenschapsprojecten die betrekking hadden op landbouw, onderwijs en gezondheidszorg. Zo leverde hij een bijdrage aan de ontwikkeling van verschillende dorpen. Ook tijdens de Binnenlandse oorlog heeft hij niet stil gezeten en trad op om vrede te bevorderen. Hij heeft respect voor culturele uitingen van de Inheemsen en Marrons. Zonder te oordelen raakte hij vele harten van binnenlandbewoners, ook zij die een ander geloof aanhangen dan het katholiek geloof. Vermeldenswaard is dat hij een studiefonds heeft opgericht voor verdere studie van kinderen uit het binnenland.
Huldiging en Optredens
Na de zondagse dienst werd Pater Toon met seketie-gezang begeleid naar de gemeenschapszaal vlak naast de kerk. Daar nam hij plaats op een stoel. Er waren verder zangoptredens van de zanggroep Sisa, de zanggroep van St. Pauluskerk en de groep van de Heilige Eugene de Mazenod RK kerk uit Brownsweg. Districtscommissaris Jeroe kwam aan het woord. Hij overhandigde namens de Saamaka en Matawai gemeenschap een certificaat van waardering aan pater Toon. Tenslotte werd pater Toon namens het traditioneel gezag door een basya gehuldigd tot kapitein namens de Heer. Pater Toon werd behangen met een stola en kreeg een staf. Tenslotte moest hij plaatsnemen op een speciaal daarvoor bestemde houtsnijwerk ligbank met de symbolen van de vier apostelen en die van Christus erin. Volgens diaken Nelson Pavion houdt deze huldiging in dat hij verheven is als basya, verkondiger van het blijde boodschap en tevens bevestigd als kapitein namens de Heer vanwege de wijze hoe hij zich als een ware leider leiding heeft gegeven. Hij is niet bekroond tot traditionele kapitein van de Marrons, wat buiten de bevoegdheid van de kerk ligt. Pater Toon werd liefkozend ‘kabiten paiti’ genoemd en ontving na zijn emotionele dankwoord ongeveer een uur lang persoonlijke felicitaties en cadeaus.
Afsluiting
De speciale bijeenkomst werd vervolgd met een ‘banya’ culturele dansoptreden van de Matawai. Hierna werden verschillende traditionele gerechten uitgedeeld. De bijeenkomst werd afgesloten door Pater Toon met gezang te begeleiden naar zijn auto. De vele leerlingen van pater Toon voeren nu hun werk uit als pastorale leiders binnen de gemeenschappen. Volgens pater Toon is het slechts genade van de Heer, dat hij zoveel jaren zijn bijdrage mag leveren aan het RK Bisdom en Suriname. Zelf denkt hij niet aan pensioen of terugkeer naar Nederland. Voor de kerkgemeenschap St. Paulus is het immers ‘Makandie ku Paulus’ (Samen met Paulus) en ‘samen één, samen verder, Christus Heer’.


















Categorieën:geloof en leven, verslag
Plaats een reactie