Voor altijd onze kinderen

Onder deze titel schreven de Amerikaanse bisschoppen in 1998 een pastorale boodschap gericht aan ouders van kinderen met een homoseksuele geaardheid. Intussen wordt niet meer gesproken over ‘homoseksuelen’ en is de benaming veranderd in lhbtq+, maar de problematiek blijft hetzelfde.

Met deze pastorale boodschap willen de Amerikaanse bisschoppen ouders bereiken die proberen te verwerken dat hun kind in de adolescentie of op volwassen leeftijd ontdekt dat hij of zij homoseksueel is. Zij sporen deze families aan om ten overstaan van hun onzekere toekomst te putten uit de reserves van geloof, hoop en liefde. Zij vragen hen te erkennen dat de kerk enorme bronnen van spirituele kracht biedt om hen op dit punt in het leven en in de toekomst te sterken. De bisschoppen doen aanbevelingen aan de ouders om een uitweg te vinden uit het isolement dat hun kind misschien ervaart en baseren zich daarbij op de leer van de kerk. Opvallend is dat zij de homoseksuele geaardheid als gegeven zien en niet bestempelen als zonde. Seksuele handelingen echter zijn enkel geoorloofd binnen het huwelijk waarbij de seksualiteit naast versterking van de verbondsliefde ook gericht moet zijn op de voortplanting. Verder zien zij het als een mensenrecht dat beschermd moet worden. Wij noemen in dit artikel slechts de aanbevelingen voor de ouders, maar willen eenieder van harte aanraden de volledige tekst te lezen. Deze tekst van deze pastorale boodschap kunt u hier vinden.

Boodschap aan de ouders:

  1. Accepteer uzelf als ouder en heb uzelf lief om ook uw zoon of dochter te kunnen accepteren en lief te hebben. Wijt de homoseksuele geaardheid van uw kind niet aan uzelf.
  2. Doe alles wat u kunt om uw kind te laten merken dat u nog steeds van hem of haar houdt. Dat u zijn of haar homoseksuele geaardheid accepteert, hoeft echter niet te betekenen dat u alle daarmee samenhangende houdingen en gedragskeuzes goedkeurt. Misschien moet u wel een vraagteken zetten bij bepaalde aspecten van de levensstijl waartegen u bezwaar hebt.
  3. Dring er bij uw zoon of dochter op aan dat hij of zij met de katholieke geloofsgemeenschap verbonden blijft. Als ze de kerk al verlaten hebben, dring er dan op aan dat ze terugkeren en zich met de gemeenschap verzoenen, met name door het boetesacrament.
  4. Raad uw zoon of dochter aan om een geestelijk raadsman/mentor te zoeken, die hem of haar kan leiden bij het gebed en een kuis en deugdzaam leven.
  5. Zoek zelf in uw behoefte aan begrip, acceptatie en innerlijke vrede ook hulp, wellicht in de vorm van psychologische of spirituele begeleiding. Overweeg ook om bij een praatgroep voor ouders te gaan of deel te nemen aan een retraite voor katholieke ouders van homoseksuele kinderen. Andere mensen hebben dezelfde weg afgelegd als u, maar zijn misschien al verder in hun tocht. Zij kunnen met u delen hoe u op een effectieve manier kunt omgaan met lastige familiesituaties, zoals de vraag hoe u familie en vrienden over uw kind kunt vertellen, hoe u homoseksualiteit kunt uitleggen aan jongere kinderen en hoe u op een christelijke manier met de vrienden van uw zoon of dochter kunt omgaan.
  6. Richt u met liefde en dienstbaarheid op andere ouders die wellicht met de homoseksualiteit van hun zoon of dochter worstelen. Benader uw parochie over de mogelijkheid om een praatgroep voor ouders op te zetten. Het bureau voor gezinshulp van uw diocees, katholieke hulporganisaties of een speciale ambtsdrager in het diocees kan hierbij hulp bieden.
  7. Als u deelneemt aan de mogelijkheden tot vorming en ondersteuning, onthoud dan dat u alleen uzelf kunt veranderen; u bent alleen verantwoordelijk voor uw overtuigingen en daden, niet voor die van uw volwassen kinderen.
  8. Stel uw vertrouwen volledig op God, die machtiger, barmhartiger en vergevingsgezinder is dan wij ooit zijn of zouden kunnen zijn.


Categorieën:geloof en leven

Tags: , , ,

Plaats een reactie